هشام بن كلبى گويد : نخستين كس كه يك عجمى را در نبرد قادسيه كشت ، ربيعة بن عثمان بن ربيعه از طايفه بنو نصر بن معاوية بن بكر بن هوازن بن منصور بود . طليحه در روز قادسيه اين شعر بگفت :
من جالينوس را ضربهيى زدم آنگه كه اسبان تيز تك در دل كارزار بودند ابو محجن ثقفى با ديدن نبرد گفت :
اين غم مرا بس است كه ستوران ، آوردگاه را به زير سم همىكوبند و مرا به گوشهيى رها كرده و به رسن بركشيدهاند هر گه كه برخيزم آهن فرو افكندم ، و بسته است درها به پيش رويم ، و ندايم به گوش كس نمىرسد و زهير بن عبد شمس بن عوف بجلى گفت :
من زهيرم و پسر عبد شمسم بر خاك افكندم به شمشير بزرگ پارسيان رستم مغرور و جامهء ديبا به تن را اين سان اطاعت خدا كردم و تشفى نفس يافتم اشعث بن عبد الحجر بن سراقهء كلابى كه در نبرد حيره و قادسيه حضور داشت ، چنين گفت :
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 371
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٣٧١