روميان به آن شهر تاخته ويرانش كردند و باز صالح بن على در عهد خلافت ابو جعفر منصور آن را بساخت و مستحكم كرد و سپاهيان را با افزودن بر عطاياى ايشان بدانجا گسيل داشت ، و چون مهدى به خلافت رسيد ، بر تجهيز آن شهر بيفزود و مردمش را با سلاح و زاد تقويت كرد .
محمد بن سعد به نقل از واقدى مرا روايت كرد كه گفت :
ميخائيل از درب الحدث با هشتاد هزار تن برون آمد و به صحراى مرعش رفت و جماعاتى از مسلمانان را بكشت و اسير كرد و بسوزانيد و از آنجا به دروازهء شهر مرعش شتافت ، كه عيسى بن على بر آن ولايت داشت ، و او در آن سال به غزا رفته بود . جماعتى از موالى عيسى و اهل شهر و جنگجويان آن خارج شده وى را به زوبين و تير بزدند و او به شكست تظاهر كرد چندان كه ايشان را از شهر دور ساخت . سپس بر آنان تاخت و هشت تن از موالى عيسى را بكشت و باقى به شهر پناه برده دروازهها را ببستند .
وى آنان را در محاصره گرفت ، و سپس منصرف شده در كنار جيحان فرود آمد . ثمامة بن وليد عبسى كه در سال صد و شصت و يك به فرماندهى صائفه گمارده شده و آن زمان در دابق بود ، از اين خبر آگاهى يافت و سواران بسيارى را سوى وى فرستاد كه همه جز آنهايى كه نجات يافتند ، از پاى درآمدند . اين رخداد مهدى را بر سر خشم آورد و بر آن شد كه حسن بن قحطبه را سال بعد يعنى سنهء صد و شصت و دو به جنگ فرستد . گويند دژ حدث از جملهء مواضعى بود كه در عهد عمر فتح شد و حبيب بن مسلمه از سوى عياض بن غنم آن را گشوده بود ، و سپس معاويه عهدهدار آن شده بود . بنو اميه درب الحدث را به خاطر شگون السلامه مىناميدند ،
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 273
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٢٧٣