با روميان بجنگيد و پيمان صلح نقض شد . در سال هفتاد و پنج نيز محمد بن مروان به صائفه رفت ، و روميان در ماه جمادى الاولى از سمت مرعش خارج شده به اعماق « 1 » رفتند و مسلمانان سوى ايشان تاختند . فرماندهى مسلمين را ابان بن وليد بن عقبة بن ابى معيط بر عهده داشت و دينار بن دينار آزاد كردهء عبد الملك بن مروان والى قنسرين و توابع آن همراه وى بود . دو سپاه در صحراى مرعش با يك ديگر تلاقى كرده نبرد شديدى در پيوستند .
روميان هزيمت گرفتند و مسلمانان ايشان را تعقيب كردند و كشتند و به اسارت گرفتند . در همين سال ، دينار به جماعتى از روميان در پل يغرا كه ده ميل با شمشاط فاصله دارد برخورد كرده بر ايشان ظفر يافته بود .
سپس ، عباس بن وليد بن عبد الملك به مرعش رفته ، آن بلد را عمران كرد و مستحكم ساخت ، و جماعتى را به آنجا منتقل كرد و مسجد جامعى بساخت . وى همه ساله تهيه فوجى را بر عهدهء مردم قنسرين مقرر مىداشت . در ايام مروان بن محمد كه وى سرگرم جنگ با اهل حمص بود ، روميان لشكر كشيده شهر مرعش را در محاصره گرفتند تا اهل آن به صلح تن در دادند ، بر اين قرار كه شهر را ترك گويند . پس خارج شده با اهل بيت خود به الجزيره و جند قنسرين رفتند و آنگاه روميان شهر را ويران كردند . عامل مرعش در آن زمان كوثر بن زفر بن حارث كلابى بود و در همان زمان طاغيه روم قسطنطين بن اليون بود . چون مروان از كار حمص فارغ شد و باروى آن شهر را خراب كرد ، گروهى را براى ساختن مرعش گسيل داشت و آن شهر ساخته و آباد شد . آنگاه
هامش
( 1 ) . اعماق جمع عمق ، به معنى صحرا يا نواحى مركزى صحرا است ، لكن در اين مقام اسم خاص و نام منطقهيى است .