تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
كمتر از يك اوقيه دهند ، در حساب منظور خواهد شد . و اگر خراج را به شكل زره‌ها و اسبان و اشتران يا متاع ديگر دهند از ايشان به حساب پذيرفته خواهد بود ، و بر نجرانيان است كه از رسولان من تا يك ماه و يا كمتر از آن ميزبانى كنند و بيش از يك ماه موظف به نگهدارى رسولان من نخواهند بود ، و بر ايشان است كه اگر در يمن جنگ مغدرت آميزى باشد ، يعنى جنگى كه بر اثر غدر و عهد شكنى اهل يمن صورت پذيرد ، سى زره و سى اسب و سى اشتر به عاريت دهند ، و اگر اسبان و اشترانى كه رسولان من به عاريت گرفته‌اند هلاك شوند ضامن جبران آن خواهند بود . نجران و پيرامون آن مورد حمايت خدا و ذمهء محمد پيامبر فرستادهء خداوند خواهد بود . آنان بر جانها ، مذهب ، سرزمين و اموال خود ايمن خواهند بود ، چه آنان كه غائب‌اند و چه كسانى كه حاضرند و چه فرمانروايان و چه سپاهيانشان ، و نيز نسبت به صليبها و شمايلهايشان در امان خواهند بود ، و هر وضعى كه داشته‌اند دگرگون نخواهد شد و حقوق و تعاليم مذهبى ايشان مورد تغيير قرار نخواهد گرفت . هيچ اسقفى از اسقفيت خود و هيچ راهبى از رهبانيت خويش و هيچ كاهنى از مقام خويش رانده نخواهد شد ، و تمامى متعلقات ايشان از كم و زياد براى آنان به جا خواهد ماند . به مناسبت تقصيرات و خونريزيهاى مربوط به دوران جاهليت مأخوذ نخواهند بود ، به خدمات جنگى فرا خوانده نخواهند شد و عشر نخواهند پرداخت و سپاه به خاك ايشان وارد نخواهد شد . آنان كه در پى احقاق حق باشند نسبت به ايشان نصفت اعمال خواهد شد ، و هيچ ظالم و مظلومى در نجران نخواهد بود . هر كه از اين پس رباخوارى كند ذمهء من از او برى است . هيچ كس به خاطر ستم ديگرى مأخوذ نخواهد بود . نسبت به مفاد اين نامه عهد خدا و ذمهء محمد پيامبر تا رسيدن امر خداوندى برپا است ، ما دام
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 96 | أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري ) / محمد توكل