قرار جزيه مصالحه كردند . زمانى كه پيامبر در آنجا بود ، بزرگ ايله ، يحنة بن رؤبه بيامد و با او صلح كرد ، بر اين قرار كه هر كه در سرزمين وى به سن احتلام رسيده سالانه يك دينار بپردازد كه اين فقره به سيصد دينار بالغ شد . و بر ايشان شرط كرد كه هر كه از مسلمانان بر آنان گذرد از وى پذيرايى كنند ، و عهد نامهيى به ايشان داد ، بر اين اساس كه مورد حفظ و حمايت قرار گيرند .
محمد بن سعد از واقدى و او از خالد بن ربيعه و او از طلحهء ايلى روايت كرد كه عمر بن عبد العزيز چيزى زائد بر سيصد دينار بر عهدهء اهل ايله قرار نداد . رسول اللّه ( ص ) با اهل اذرح صلح كرد ، بر اين قرار كه در هر ماه رجب يكصد دينار بپردازند ، و با اهل جرباء به شرط پرداخت جزيه صلح كرد و براى ايشان عهدنامهيى بنوشت . و با اهل مقنا صلح كرد ، بر اين قرار كه ربع حاصل عروك و ريسندگى - عروك آلت صيادى است - و چاريك ستوران و زرهها و ميوههاى خود را ادا كنند ، و ايشان يهودى بودند . يكى از مردم مصر مرا خبر داد كه به چشم خود عهدنامهء ايشان را ديده است ، و آن بر چرمى سرخ نگاشته و خطش كهنه بوده كه از آن نسخه گرفته است و نسخهء خود را بر من چنين املاء كرد : بسم الله الرحمن الرحيم - از محمد رسول الله به بنو حبيبه و اهل مقنا ، شما را صلح باشد ، بر من وحى رسيده است كه تعلق شما به قريه خودتان است ، پس چون اين نامه به شما رسد همه در امان و مورد عهد خداوند و ذمهء رسول وى خواهيد بود . رسول خدا از گناهان شما و هر خونى كه به شما نسبت داده شده در گذشته است . كسى جز رسول خدا ، يا فرستادهء رسول خدا در بلاد شما با شما شريك نخواهد بود . ستمى و عدوانى بر شما جارى نخواهد شد . رسول الله ( ص ) شما را از هر
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٨٩