نح مدح باران
قال اللّه تعالى :
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
؛ يعنى باران .
و پيغمبر - عليه السّلام - به وقت باران سر برهنه كردى و زير باران بداشتى ، تعرّض مر رحمت خداى را - عزّ و جلّ - كه باران را رحمت خواند ، و جايى طهور خواند ، و جايى مبارك خواند 538 .
و ابن عبّاس گفتى : باران شوهر زمين است .
و ابو تمّام گويد :
شعر
غيث أتانا موذن بخفض * قضت به السّماء حقّ الأرض
يمضى و يبقى نعما لا تمضى
بارانى است كه آمد به ما آگاهىدهنده به فراخى نعمت ، آسمان حقّ زمين به آن بگزارد . اين باران بگذرد و نعمتهايى كه نگذرد باقى گذارد .
احمد « 1 » بن [ ابى ] « 2 » طاهر 539 :
هامش
( 1 ) . س : حمد ، با توجّه به اللطائف و ديگر آثار مؤلّف ، تصحيح شد .
( 2 ) . با توجّه به اللطائف و ديگر آثار مؤلّف ، افزوده شد .