دست داديد و خوشروئى كرديد جدا شويد و هر گناهى داريد رفته است و فرمود : با دشمن خود هم دست بده و گرچه بد است كه خدا عز و جل بدان امر كرده ميفرمايد در سوره فصلت آيه 34 و جلوگير بدان چه بهتر است كه بناگاه آنكه با او دشمنى دارى دوستى نزديك باشد 35 و در نيابند آن را جز آنان كه صبر دارند و در نيابدش جز آنكه بهره بزرگ دارد .
4 - امالى طوسى : تا رسول خدا ( ص ) كه چون بهم برخوريد با سلام و مصافحه باشد و چون جدا شويد با استغفار .
5 - معانى الاخبار : تا گفت : نهى كرد رسول خدا كه دو مرد لب هم را ببوسند يا برهنه با هم بخوابند بىضرورت .
6 - ثواب الاعمال : تا اسحاق بن عمار كه در كوفه بودم و برادران بسيارى نزدم مىآمدند و از شهرت خود به شيعه بودن بيمناك شدم و بغلام خود گفتم چون دنبالم آيند بگو در اينجا نيست و آن سال به حج رفتم و نزد امام ششم ( ع ) رسيدم و ديدم بر من گرانى دارد و رابطه ما دگرگونست ، گفتم : قربانت چه چيزى مرا نزدت دگرگون كرده است ؟ فرمود : آنچه تو را با مؤمنان دگرگون كرده گفتم : قربانت خوف از شهرت بوده و خدا داند چه اندازه آنها را دوست دارم ، فرمود : اى اسحاق از ديدار برادرانت خسته نباش زيرا چون مؤمن بمؤمن برخورد و به او مرحبا گويد برايش تا قيامت مرحبا نويسند و چون با او دست دهد ميان دو انگشت بزرگشان صد رحمت فرو ريزد كه نود و نه از آن براى آنست كه بيشتر يار خود را دوست دارد .
سپس خدا بدانها رو كند و بدان كه دوستدارتر است بيشتر رو كند ، و چون يك دگر را در آغوش گيرند رحمت هر دو را فرو گيرد و چون بيايند و جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيا ندارند به آنها گفته شود آمرزيده شديد و كار از سر گيريد و چون به پرسش از هم رو آرند و فرشتهها بهم گويند از آنان دور شويد كه با هم رازى دارند و خدا بر آنها پوشانده اسحاق گفت : گفتم قربانت سخن ما نوشته نشود يا اينكه خدا در ( 17 - ق ) فرموده و دم نزند به گفتارش جز اينكه نزدش رقيب عتيد است " گويد : آن حضرت آه سردى كشيد و سپس گريست تا ريش او از اشكهاش تر شده و فرمود : اى اسحاق خدا تبارك و تعالى همانا بفرشته ندا كرد كه از دو مؤمن هنگام برخوردشان نهان شوند براى احترام به آنان ، دگر فرشتهها سخن آنان را ننويسند و كلامشان را نفهمند البته كه حافظ آنان داناى هر راز و نهان آن را ميفهمد ، اى اسحاق از خدا بترس كه گويا او را مىبينى ، و اگر تو او را نبينى او تو را بيند و اگر عقيده دارى تو را نبيند البته كافرى ، و اگر دانى بيندت و گناهان را از چشم مخلوق نهان دارى و
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 17
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧