اغماض در شهوت : چشم پوشى از حرام با خواست ديدن ، و يا كنايه است از ترك كه خواهد در برخى روايات آمد بجاى اغماض انتهاء و باز ايستادن .
احصاء ما علمه : شماره گناهان خود و در يك نسخه احصاء علم آمده . . .
شتاب نكند در آنچه ريبه دارد و اگر جواز آن را نداند بدنبال يقين گردد ، يا اگر شك كند در اينكه خيانتى به او كرده يا زيانى زده در كينخواهى شتاب نكند يا يقين كند و اين معنى مناسبتر است بدان چه دنبال دارد .
( پس از نقل لغت أراب و راب از نهايه گفته ) و از آنست حديث : واگذار آنچه را شك دارى بدان چه در آن شك ندارى . . .
52 - نهج البلاغه ( ج 1 ص 353 ) در خطبهاى فرمود : ايا مردم : خوشا بر كسى كه بپردازد بعيب خود از عيب ديگران از مردم ، و خوشا بر كسى كه در خانهاش بماند ، و خوراكش بخورد ، و بطاعت پروردگارش بپردازد ، و بر گناهش بگريد ، و به خود اندر باشد و مردم از او در آسايش باشند و آزار نبينند .
بيان : در خانهاش بماند ، و بيرون نرود براى شرانگيزى و كار بد ، نه براى جستن روزى و عبادت چون جهاد و ديدار بيمار ، و تشييع جنازه ، و انجام نياز مؤمن و مانندش يا ويژه زمان شورش است ، و نانش را بخورد و فزونى نخواهد ، و از خوراك ديگرى نخورد .
53 - كافى ( ج 2 ص 232 ) : بسندش از امام صادق عليه السّلام : هر كه خوشش آيد از حسنه و بدش آيد از گناه مؤمن باشد .
بيان : حسنه از خود باشد يا اعم از اينكه از خودش باشد يا ديگرى ، مؤيد يكم آنست كه در يك نسخه حسنه و سيئه آمده چنانچه آيد .
و خوشامد از حسنه خودبينى را نبايد ، زيرا بسا خود را در طاعت مقصر شمارد ولى خوش است باينكه يكباره آن را از دست نداده . و گويا اين منزل يكم ايمانست با اينكه سرور واقعى از حسنه را كوشش در انجام هر حسنه بدنبال است ، و بد آمد
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 278
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٨