و از نورشان برگرفتيد ، رهبرى شده و پيروز در دنيا و ديگر سرا .
آنان ميان مردم از كبريت احمر كميابترند ، زيورشان خموشى دراز است و نهان داشتن راز ، نماز و زكات و حج و روزه ، همدردى با برادران در توانگرى و درويشى ، آنست زيورشان و دوستيشان ، چه خوشا بر آنان و چه سرانجام خوبى ، آنان وارثان فردوسند ، در آن جاويدانند ، و نمونه آنان در بهشت چون فردوس است در ميان بهشتها .
آنانند كه در دوزخ دنبال آنها گردند ، و در بهشت شادمانند ، و اينست كه اهل دوزخ گويند : ( 62 - ص ) ما را چه شده كه نبينيم مردانى را كه ميشمرديم آنان را از بدان آنان در چشمشان اشرار مردم بودند ، و خدا از مقام آنها پرده بالا برد تا آنان را بينند ، افسوس خورند از آنان در دوزخ و گويند ( اى كاش ما برگشتيم 27 - الانعام ) و مانند آنها بوديم كه آنان نيكان بودند و ما بدان ، و آنست حسرت دوزخيان .
بيان : انكار زمين و آسمان از اينست كه در آن آثار غريبى بينند كه از آن پيش نديدند .
زندگانى نهانى دارند ، و زير زمينى از ترس مردم يا ناهماهنگى با آنان در روش زندگانى ، و از اين رو آواره باشند و از جايى بجاى ديگر روند و راهى ديگر گيرند جز راههاى شوسه تا مردم آنها را نشناسند و از روش آنها بر كنار مانند و جز شستشو با آب عطرى به كار نزنند و به همان شستن تن و غسل اكتفا كنند .
تنهاشان رنجديده است از طاعت و ترك شهوت ، و در سختى است از انجام عبادت و تحمل شدائد ( از قاموس لغت آورده ) .
مردم سخن آنها باور ندارند زيرا به آنها بدگمانند و آنها را زبون شمارند . . .
55 - كافى : بسندش از امام صادق عليه السّلام كه همانا مؤمن آنكه چون خشمد خشمش او را از حق بدر نبرد ، و چون پسندد پسندش او را بباطل نكشاند ، و چون توانا شود نگيرد بيش از آنچه از او باشد .
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨١