( 1 )
انتقاد نهم و پاسخ آن
( 2 ) انتقادكنندگان مىگويند : اماميه در بارهء غيبت مهدى ، دچار تناقض شدهاند ؛ به خاطر اينكه از يك طرف ، در علت وجوب نصب امام بر خداوند مىگويند كه حفظ مصلحت عمومى بدون نصب و ظهور امام و امر و نهى او امكانپذير نيست و بدون ترديد ، نقش حساس وى در تدبير امور اجتماعى ، سياسى و اقتصادى و نظامى مانند نقش سلطان عادل در تدبير امور مردم ، قابل انكار نيست .
و از سوى ديگر مىگويند كه خداوند به امام منصوب از جانب خود ، اجازه داده تا هر وقت كه مصلحت بداند و بخواهد از انظار خلق پنهان شود . كاملا آشكار است كه بين اين دو نظريه تناقض وجود دارد .
اين انتقاد نيز باطل و بىاساس است ؛ به خاطر اينكه : ( 3 ) اوّلا : كسانى كه اين انتقاد را مىكنند ، از چگونگى مصالح و مفاسد در افعال خداوند ، هيچ گونه اطلاعى ندارند . به سبب اينكه مصالح افعال مردان حكيم و دانشمند ، همواره بر پايهء سنجش