مصلحت نصب امام اين است كه مردم به فردى كه بتواند از مسايل و قوانين دين آگاهشان كند ، دسترسى داشته باشند و اگر چنين فردى از طرف خداوند منصوب نگردد و مردم ، امكان آموختن احكام دين را نداشته باشند ، خداوند مصلحت نظام بشرى را مراعات نكرده و تدبير امور بندگان را به نحو كامل و احسن انجام نداده است . و پر واضح است كه اين دو ادعا كاملا با يك ديگر تناقض دارند .
( 1 ) 10 - تمام مذاهب و ملتهاى اسلامى بر اين امر اتفاق دارند كه معجزه ، مخصوص پيغمبران و از علايم خاص فرستادگان خداست . و بنا بر ادعاى « اماميه » هنگامى كه امام غايب آنان ظهور كند ، مجبور خواهد بود كه خود را به وسيلهء معجزه به مردم بشناساند و تا از اين راه صحت و امامت خود را بر آنان ثابت نكند ، راه ديگرى وجود نخواهد داشت ؛ چرا كه هيچ كدام از مردم آن زمان ، بدون معجزه نخواهند توانست او را مشخصا بشناسند .
الفصول العشرة في الغيبة ( ده انتقاد و پاسخ پيرامون غيبت امام مهدى عج ) ( فارسي ) — صفحة 23
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٣