حالى كه زنده بود ، پسرى عنايت كرده در حالى كه خاندانش از وجود او بىخبر بودند و هيچ فرقه و دستهاى در اين ادعا با « اماميه » موافقت نكردهاند . آيا چنين چيزى بعيد به نظر نمىرسد ؟ ( 1 ) 2 - « جعفر بن على بن محمد » كه برادر « حسن بن على بن محمد » و از نزديكترين افراد به وى بوده ، اين امر را كه « حسن بن على » چه قبل از مرگ و چه پس از مرگ ، داراى پسرى بوده ، شديدا انكار كرده است ، حتى اينكه پس از مرگ وى اموال « حسن بن على » را تصاحب كرده و به خليفه و سلطان وقت خبر داد كه عدهاى از پيروان برادرش چنين ادعايى مىكنند و خليفه نيز افرادى را فرستاد تا از آبستن بودن و يا وضع حمل زنان و كنيزان « حسن بن على » تحقيق كنند ولى هيچ گونه آثار آبستنى و يا وضع حملى به دست نياوردند و اين مطلب خود ناصواب بودن اين ادعا را كه « حسن بن على » داراى پسرى بوده تأييد مىكند .
( 2 ) 3 - تمام تاريخنويسان شيعه نوشتهاند كه « حسن بن على » مادرش را كه نامش « حديث » و كنيهاش « ام الحسن » بوده در تمام اموال و و فقهايش ، وصى خود قرار داده و در آن وصيتنامه ، نامى از پسرى كه به دنيا آمده و يا به دنيا خواهد آمد ، به ميان نياورده و اين مطلب شاهد ديگرى بر بطلان ادعاى اماميّه است .
الفصول العشرة في الغيبة ( ده انتقاد و پاسخ پيرامون غيبت امام مهدى عج ) ( فارسي ) — صفحة 20
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٠