7 - خباب بن أرت ، مقيّد به سجده بر سنگريزه بود « 1 » .
8 - امير المؤمنين على عليه السّلام پيوسته از سجده بر عمامه نهى مىفرمود و به سجده بر زمين و بدون حايل ، امر مىنمود . و ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام از آن حضرت تبعيّت كردند « 2 » .
9 - عبد اللّه بن عبّاس ، تماس پيشانى و بينى را با زمين به هنگام سجده ، واجب دانسته و به آن فتوا مىداد « 3 » . و در روايتى به او نسبت داده شده كه سجده
هامش
وى ابو عمرو الأوسىّ است كه در جنگ احد و جنگهاى بعدى شركت داشت . عمر ، او را عامل و كارگزار منطقهء سواد عراق قرار داد . امير المؤمنين على عليه السّلام تا آمدن به بصره و پيروزى در جنگ جمل ، وى را حاكم بصره نمود . سپس عبد اللّه بن عبّاس او را عامل بصره كرد . عثمان ساكن كوفه شد و تا زمان معاويه زنده بود و در زمان حيات خويش از مواضع خوبى بهرهمند بود ( مدارك روايت فوق در آينده ذكر خواهد شد )
( 1 ) - « و كان خباب بن الأرت متقيّدا بالسجود على الحصى » ، ( مدارك روايت فوق ، بعدا خواهد آمد )
خباب بن أرت تيمى يا خزاعى ، هم پيمان بنى زهره و از مسلمانان اوليّه است . او كسى است كه در راه خدا سختيهاى فراوانى را متحمّل شد و ششمين نفرى بود كه اسلام آورد . بعدها ساكن كوفه شد و در همانجا مرد و وصيّت كرد كه هنگام ظهر ، دفن شود .
( 2 ) - « كان أمير المؤمنين على عليه السّلام ينهى عن السجود على كور العمامة و يأمر بالسجود على الأرض مباشرة و تبعه الأئمة من عترته عليهم السّلام » ، ( روايات أئمّه عليهم السّلام بعدا خواهد آمد )
( 3 ) - « عبد اللّه بن عباس كان يفتى بوجوب لصوق الجبهة و الأنف بالأرض » ، ( أحاديثى در اين زمينه با مدارك آنها بعدا خواهد آمد )
عبد اللّه بن عباس بن عبد المطلب ، درياى علم و صحابى بزرگ و مشهور است كه از موضعگيريهاى صحيحى در جريانات تاريخى بهرهمند بوده است . وى نظرياتى در زمينهء تفسير قرآن و احاديث نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلم دارد . عبد اللّه بن عباس ، همراه و ملازم امير المؤمنين على عليه السّلام بود و هيچگاه از حضرتش جدا نشد .
امير المؤمنين على عليه السّلام او را حاكم بصره نمود . وى حوادث متعدّدى را درك كرده است . امام حسن عليه السّلام او را در مقام خويش تثبيت فرمود . بعدا وى به مدينه بازگشت و سپس در مكّه ساكن شد . و « ابن زبير » او را به « طائف » تبعيد نمود و در همانجا در سال 68 ه . ق . از دنيا رفت .