سخنان صحابه ، تابعين و فقها
آرا و فتاواى صحابه
1 - عبد اللّه بن مسعود ، صحابى بزرگ ، همواره تنها بر خاك سجده مىكرد « 1 » .
2 - ابو بكر بن ابى قحافه ، فقط بر زمين سجده مىكرد « 2 » .
3 - عبد اللّه بن عمر از سجده كردن بر عمامه منع مىكرد و خود بر خمره سجده مىنمود . و در روايتى چنين آمده است كه وى دستها و پيشانى خود را
هامش
( 1 ) - « كان عبد اللّه بن مسعود الصحابى الكبير لا يرى إلّا السجود على التراب » ، ( عين حديث و مدارك آن بعدا خواهد آمد )
عبد اللّه بن مسعود ، همان ابو عبد الرحمن هذلى ، هم پيمان بنى زهره و از مسلمانان نخستين است كه دو بار هجرت كرده است . وى وقايع زيادى را در طول حيات خويش شاهد بوده و اكثر اوقات ، همراه و ملازم ركاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم بوده و احاديث متعدّدى از آن حضرت نقل كرده است و گروه كثيرى از صحابه و تابعين از او روايت كردهاند ( ر . ك : كتابهاى الاصابه ، الاستيعاب ، اسد الغابه و . . . )
( 2 ) - « كان أبو بكر بن أبى قحافة لا يسجد إلّا على الأرض » ، ( خود روايت و مدرك آن بعدا ذكر خواهد شد )
ابو بكر ، عبد اللّه بن عثمان قريشى تيمى ، خليفهء اوّل نزد اهل سنت است و متوفّاى سال 13 ه . ق . مىباشد ، ( به همان منابع قبل مراجعه شود )