نووى تعليقهاى بر اين حديث دارد و مىگويد : تمامى فقها به جواز نماز بر آنچه از زمين مىرويد ، تصريح مىكنند « 1 » .
انس بن مالك نيز در حديثى به همين مسأله تصريح كرده و مىگويد : همانا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم به ديدن امّ سليم مىآمد . گاهى اوقات در اين ديدارها وقت نماز فرا مىرسيد ، پس حضرت روى فرش ما نماز مىخواند و آن فرش ، حصير بود .
احوذى در شرح حديث « 2 » انس كه مىگويد : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم با ما رفت و آمد داشت و به برادرم مىفرمود : يا ابا عمير ! گنجشك چه شد و بر روى فرش ما كه آبپاشى شده بود نماز مىخواند » ، چنين مىگويد « 3 » : سيوطى گفته است كه ابو داوود در سنن خود بساط را به حصير تفسير مىكند .
سپس احوذى ادامه مىدهد : ابو داوود در سنن « 4 » خود اين حديث - يعنى همين حديث دوّم - را از انس بن مالك نقل مىكند و آنگاه مىگويد : عراقى در شرح ترمذى مىنويسد : نويسنده - يعنى ترمذى - بين دو حديث انس در باب نماز بر روى حصير ، فرق گذاشته و براى هر كدام باب مستقلّى گشوده است و ابن ابى شيبه در سنن خود روايتى را نقل مىكند كه دلالت دارد بر اينكه مقصود از بساط ، همان حصير است و آن روايت چنين است : « فيصلّى أحيانا على بساطنا - و هو
هامش
صحيح بخارى ، كتاب الصلاة ، باب 20 . مسند احمد بن حنبل ، ج 3 ، ص 52 ، 59 و 130 و صفحات بعد از آن . و نيز ص 145 ، 149 ، 164 ، 179 و 184 و صفحات بعد از آن . و نيز ص 90 ، 226 و 291 صحيح مسلم ، كتاب المساجد ، حديث 266 .
( 1 ) - دائرة المعارف الإسلاميّة ، ج 11 ، ص 275 در كلمهء « سجّاده » .
( 2 ) - مسند احمد ، ج 3 ، ص 119 : « كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم يخالطنا حتّى يقول لأخ لى صغير يا أبا عمير ما فعل النغير . . . ؛ قال : و نضح بساط لنا قال فصلّى عليه » .
( 3 ) - شرح احوذى ، ج 1 ، ص 273 . مسند ابى عوانه ، ج 2 ، ص 79 .
( 4 ) - سنن ابى داوود ، ج 1 ، ص 177 .