پس اگر انسان اصلاح گشته و به كمال برسد حيات اجتماعى نيز منظم مىگردد ؛ زيرا انسان رشد يافته ، گرد خلاف و انجام آن نگشته و مرتكب جنايت نمىشود و كارى از وى سر نمىزند كه جرم و خلاف شمرده شود .
انبياء عليهم السلام وظيفه خود را انجام دادند كه همان دعوت ( مردم ) بسوى خداوند متعال است و ايمان آورندگانشان را به رحمت و غفران و بهشت او كه با تمام نهرها و درختها و قصور و حوريان و ميوههايش براى متقين مهيّا شده است ، نويد دادند . و اين ، روش تمامى انبياء عليهم السلام بوده است .
وظائف دوگانه انبياء
خداى تبارك و تعالى مىفرمايد : « فَبَعَثَ اللّهُ النَبيّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرين / پس خداوند ، پيامبران را بشارت دهنده و بيم دهنده برانگيخت « 1 » » . و نيز « رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجِّةً / پيامبرانى كه بشارت دهنده و بيمدهنده بودند ، تا بعد از اين پيامبران ، مردم را حجتى برخدا باقى نماند ( و بر همه اتمام حجّت شود « 2 » ) . و نيز : « وَما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِين وَ مُنْذِرِيْنَ / ما پيامبران را جز بعنوان بشارت دهنده و انذار كننده نمىفرستيم « 3 » » .
پيامبران ، همچنين هر كس را كه سركشى كرد و زندگى دنيا را با دوزخ و آنچه كه در آن هست ؛ از آتش گرفته تا زبانهها و گازها و مار و كژدم و گرز و زنجيرهايش ، تاخت زد ، انذار كرده و باز داشتهاند . انبياء عليهمالسّلام همواره در اوج مهربانى و لطف و محبّت و نرمى و رأفت به سوى حقتعالى دعوت كرده و در اين كار شب و روز خود را بىوقفه صرف نموده و استقامت به خرج مىدادند تا آنجا كه بارى تعالى خطاب به نبى اكرم محمد صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمايد :
« فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَّمْ يُوْمِنُوا بِهذَا الحَدِيثِ أَسَفا / گويى مىخواهى به خاطر اعمال آنان ، كه بدين گفتار ايمان نياورند ، خود را از شدت تأسف و اندوه هلاك
هامش
( 1 ) . بقره / 213 .
( 2 ) . نساء / 165 .
( 3 ) . انعام / 48 ؛ كهف / 56 .