11 . جدا كردن مادر از فرزندانش جايز نيست . « 1 »
علامه [ حلى ] در تذكره گويد : اگر مادر و فرزندش اسير شوند ، از هم جدا نمىشوند . پس اگر هر دو نصيب يك نفر باشند هر دو به او داده خواهند شد و اگر هر دو سهم يك نفر نشدند ، با امام در مورد آنها شريك شده يا هر دو با هم فروخته و بهاى ايشان را در غنائم قرار مىدهند . پس اگر ميان آنها در غنائم جدايى بيفتد صحيح نيست .
شيخ [ طوسى ] در مبسوط گويد : بعضى از علما گويند كه جدائى مكروه است امّا بيع را باطل نمىكند و علامه در تحرير گفته : برخى از اصحاب جدائى را حرام دانستهاند . در منتهى آمده كه جدايى ميان مادر و فرزندان مكروه است و جمهور علماى عامه گفتهاند جدائى بين مادر و فرزند جايز نيست . مالك در بين اهل مدينه ، اوزاعى در بين اهل شام ، ليث در بين اهل مصر ، شافعى و ابو ثور و اصحاب رأى همگى گفتهاند جايز نيست چه آن كه ابو ايوب از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود :
« آن كه ميان مادر و فرزند جدائى افكند در روز رستاخيز بين او و عزيزانش جدائى خواهند افكند « 2 » » .
تذكره نيز در جائى با منتهى در مورد مكروه بودن عمل موافقت كرده است .
نگارنده گويد : اينها همگى اقوال فقها درباره مسئله است . امّا نصوص و روايات :
1 . آن چه كه علامه [ حلى ] در منتهى روايت كرده ، بسيارى از علماى ديگر نيز روايت كردهاند . « 3 » ( روايت ابو ايوب )
هامش
( 1 ) . ر . ك : التذكره ، ج 1 ، ص 426 ؛ المنتهى ، ج 2 ، ص 297 ؛ المبسوط ، ج 2 ، ص 21 ؛ التحرير ، ج 1 ، ص 140 - 141 ؛ القواعد ، ص 249 ؛ الجامع للشرائع ، ص 236 ؛ السرائر ، ص 172 ؛ المهذب ، ص 101 ؛ الجواهر ، ج 24 ، ص 220 .
( 2 ) . « من فرّق بين والدة و ولدها فرَّق اللَّه بينه و بين احبته يوم القيمة » .
( 3 ) . ر . ك : السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 126 ؛ المبسوط ، ج 2 ، ص 21 ؛ التذكرة ، ج 1 ، ص 426 .