اين كه شارع به ناراحت كردن اسير يا جدا كردن او از ساير بستگانش ، هر كس باشد راضى نيست .
روايات آتى نيز مانند روايات گذشته است :
7 . از هشام بن حكم نقل گرديده است كه براى امام صادق عليه السّلام كنيزى از كوفه خريدارى شد . گويد : دخترك براى انجام كارى برخاست ؛ و هنگام برخاستن گفت : اى مادر ! امام صادق عليه السّلام از او پرسيد آيا تو را مادرى هست ؟ دخترك پاسخ داد آرى . حضرت دستور داد او را به مادرش باز گرداندند و فرمود : مطمئن نبودم كه اگر او را نگه مىداشتم در فرزندانم چيزى ببينم كه خوش ندارم . « 1 »
8 . از سماعه روايت شده كه گفت از او [ امام ] پرسيدم آيا ميان دو برادر برده يا ميان مادر و فرزند برده جدايى جايز است ؟ فرمود : « نه حرام است ، مگر آن كه خود خواسته باشند . « 2 » »
9 . عمرو بن أبى نصر گفت : از ابو عبداللَّه ، امام صادق عليه السّلام پرسيدم كه آيا مرد مىتواند كنيز خردسال را بخرد ؟ فرمود : « اگر از پدر و مادرش بىنياز شده باشد ، مانعى ندارد . « 3 » »
10 . از معاوية بن عمار روايت شده كه گفت از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود :
از يمن گروهى از اسيران نزد پيامبر آورده شدند ، هنگامى كه به محلّى
هامش
( 1 ) . « ألك أم ؟ . . . ما آمنت لو حبستها أن أرى فى ولدى ما اكره . » وسائل الشيعة ، ج 13 ، ص 41 - 42 به نقل از الكافى و التهذيب .
( 2 ) . « لا هو حرام الا ان يريدوا ذلك . » ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 13 ، ص 42 به نقل از الكافى و الفقيه و التهذيب .
( 3 ) . « ان كانت قد استغنت عن ابويها فلا بأس . » وسائل الشيعة ، ج 13 ، ص 42 به نقل از الكافى . شايد مقصود اين باشد كه تا وقتى از والدينش بى نياز نشده باشد حتى در صورت توافق خود آنها جدايى جايز نيست . و اگر بى نياز شد آن گاه جدايى با رضايت هر دو جايز مىشود .