2 . ميمون بن ابى شبيب نقل مىكند كه « على بن ابى طالب رضى اللَّه عنه كنيزى را فروخت . فرزند او را نيز به فروش رسانيد و ميان او و فرزندش جدائى افكند ، امّا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله او را از اين كار نهى كرد . « 1 »
اين روايت اگر چه در مورد غير اسير است ولى به مطلوب ما اشعار دارد .
3 . على عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « كنيزى همراه فرزندش از عمليات اسيرگيرى نصيبم شد ، خواستم مادر را بفروشم و فرزندش را نگه دارم ؛ امّا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود يا هر دو را با هم به فروش يا هر دو را با هم نگهدار « 2 » » .
4 . از جعفر بن محمد عليه السّلام روايت شده كه از پدرش روايت كرد كه فرمود :
« هر گاه اسيرانى را نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله مىآوردند پيامبر آنها را به صف مىكرد و سپس مىايستاد و به آنها نظر مىافكند . اگر زنى گريه مىكرد پيامبر از علت گريهاش مىپرسيد . وى مىگفت كه دخترم فروخته شده ، پسرم فروخته شده . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله دستور مىداد آنان را به مادرشان برگردانند . « 3 » »
روايت شده كه يك بار ابو اسيد ساعدى عدهاى اسير را نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله آورد و آنها را در مقابل حضرت به صف كرد . سپس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله
هامش
( 1 ) . السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 126 ؛ المبسوط ، ج 2 ، ص 21 ؛ سنن سعيدبن منصور ج 2 ، ص 247 ؛ مسند احمد ، ج 1 ، ص 102 ؛ مسند أبى داود طيالسى ، ج 1 ، ص 26 ؛ سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 283 ؛ سنن ابىداود ، ج 2 ، ص 58 .
( 2 ) . « اصبت جارية من السبى ؛ معها ابن فاردت ان ابيعها و امسك ابنها . فقال لى رسولاللَّه صلّى اللَّه عليه و آله بعهما جميعا او امسكهما جميعا » السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 126 .
( 3 ) . « انّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله كان اذا قدم عليه سبى صفّهم ثم قام ينظر اليهم فان كانت امراة تبكى قال لها : ما يبكيك ؟ فتقول بيع ابنى بيعت ابنتى ، فيرد اليها . . . » سنن سعيد بن منصور ، ج 2 ، ص 246 و نيز ر . ك : السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 126 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 486 به نقل از دعائم الاسلام ؛ حياة الصحابة ، ج 3 ، ص 79 و او نيز به نقل از مصنف ابن ابى شيبه . همانطور كه در كنزالعمال آمده است ، ج 2 ، ص 229 .