بخش دوم : نگرش اسلام به اسير كافر
اسلام به اسير كافر با نظر رحمت و عطوفت نگاه مىكند ، بدين معنى كه در مورد خوراك ، آشاميدنى ، پوشاك و مسكن آنها ، امر به احسان و رفع مشقت و فشارها از آنها مىكند . و در زمانى كه هيچ حرمت و كرامتى براى اسير قائل نبودند ، حق حيات و ساير حقوق انسانى را براى او مراعات كرده است ، همان گونه كه قبلا گذشت و آن چه را كه در زير مىآيد براى اسرا تشريع فرمود :
1 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمان داد به اسيران جنگ بدر احسان گردد ، حال آن كه آنان كسانى بودند كه هيچ گونه حرمتى براى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله نگه نداشته ، بلكه او را از شهر و ديارش بيرون كرده و به او اعلام جنگ نموده و به جنگ و ستيز با وى پرداخته بودند .
ابو عزيزبن عمير گفت : برادرم مصعب بن عمير بر من گذشت ، در حالى كه مردى از انصار مرا اسير مىكرد . برادرم به آن مرد گفت : دستانت را محكم به او قفل كن ؛ زيرا مادر ثروتمندى دارد .
گويد : وقتى مرا از ميدان جنگ بدر خارج كردند در ميان گروهى از انصار بودم . ايشان هنگامى كه ناهار و شامشان را فراهم مىكردند ، با دادن نان به من امتياز خاص برايم قائل مىشدند و خود طبق توصيه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به آنها داير بر خوش رفتارى با اسيران ، فقط خرماى خشك مىخوردند . خرده نانى به دست يكى از آنان نمىرسيد الا اين كه او آن را به من مىداد ، ولى من خجالت مىكشيدم ، لذا به يكى از آنها باز مىگرداندم ، ولى او بدون اين كه به آن دست بزند ، دوباره آن را به من برمى گرداند . « 1 »
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « سفارش و وصيت مرا در خوشرفتارى با
هامش
( 1 ) . آثارالحرب ، ص 405 ؛ الطبرى ، ج 2 ، ص 460 ؛ البداية والنهاية ، ج 3 ، ص 306 ؛ حياة الصحابه ، ج 2 ، ص 293 - 294 .