روايت ديگرى آمده كه آن حضرت به كسى كه آن اسير را آورده بود ، فرمود :
« لَكَ سِلاحه / سلاحش از آن توست « 1 » » .
و در روايت يزيد بن بلال آمده است : « آن حضرت سلاح اسير را مىگرفت و سوگندش مىداد كه با او نجنگد . سپس به او چهار درهم مىداد . « 2 » »
از امام ابو جعفر باقر عليه السّلام روايت است : « اميرالمؤمنين على عليه السّلام سلاح و مركب وى [ اسير ] را مىگرفت و از او تعهد مىگرفت كه ديگر برنگردد « 3 » » .
در روايت مختلف آمده است « به اميرالمؤمنين عليه السّلام گفتند : به عدالت رفتار نكردى زيرا اموال آنان ( آن چه در لشگر بود ) را بين ما قسمت كردى ولى زنان و فرزندانشان را بين ما تقسيم ننمودى . « 4 » »
و از امام على عليه السّلام نقل است كه فرمود :
آن چه اهل بغى از مال و سلاح و مركب و متاع و حيوان و غلام و كنيز كم يا زياد با خود براى جنگ آوردهاند فىء است و تخميس مىشود ، و همانگونه كه غنائم مشركان تقسيم مىگردد اينها هم تقسيم مىشوند . « 5 »
و در حديث ديگر آمده است : « [ ايشان ] مركبها و سلاح و آن چه كه با آن جنگيده مىشد را ميان ياران خود تقسيم مىكرد . « 6 » »
از امام اميرالمؤمنين على عليه السّلام روايت است كه حضرتش چون اهل جمل را شكست داد ، آن چه را كه بر عليه حضرتش به كار برده بودند و در
هامش
( 1 ) . حديث 28 .
( 2 ) . حديث 38 .
( 3 ) . حديث 39 « اخذ دابته و سلاحه و اخذ عليه ان لا يعود » .
( 4 ) . حديث 24 .
( 5 ) . حديث 25 .
( 6 ) . حديث 49 .