دسته برهنه كرده و در حضور او راه مىبردند . . . روميان اسرا را بر لاشهء اموات مىبستند كه چون مرده متعفن گرديده و هلاك شوند . . . . « 1 »
كسانى كه با مسلمانان ستيز مىكنند يا از گروههاى گوناگون كفار چون مشركان ، ملحدان ، زنادقه ، يهود ، نصارى ، مجوس و مرتدانند و يا از مسلمانان باغى و محارب . پس مطالب به دو بخش تقسيم مىشود :
بخش اول : اسير گرفتن از گروههاى گوناگون كافران
بحث قرآنى :
خداوند متعال مىفرمايد : « مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتّى يُثْخِنَ فِى الارْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الأَخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزيزٌ حَكيمُ / هيچ پيامبرى حق ندارد اسيرانى [ از دشمن ] بگيرد . تا كاملًا بر آنها پيروز گردد ( و جاى پاى خود را در زمين محكم كند ) . شما متاع ناپايدار دنيا را مىخواهيد [ و مايليد اسيران بيشترى بگيريد ، و در برابر گرفتن فديه آزاد كنيد ؛ ] ولى خداوند ، سراى ديگرى را [ براى شما ] مىخواهد ، و خداوند قادر و حكيم است « 2 » » .
اين آيه به اين نكته اشاره دارد كه سنت معمول نزد پيامبران پيشين اين بود كه اگر با دشمنان خود مىجنگيدند و بر آنها پيروز مىشدند ، آنها را كيفر مىدادند تا ديگران حساب كار خود را كرده و از دشمنى با خداوند و پيامبر دست بردارند .
آنها اسير نمىگرفتند مگر بعد از استقرار حاكميت آنها و برقرارى دينشان در
هامش
( 1 ) . لغت نامه دهخدا ، ج 6 ، ص 2605 شايان ذكر است كه وضع اسير در عصر ما و روزگاران نزديك به ما چندان بهتر از دوران جاهليت نيست . زيرا در عصر اموى و عباسى و همچنين در عصر صفويه و قاجار و جنگهاى صليبى و در جنگ جهانى اول و دوم و در انقلاب روسيه و فرانسه و در جنگ صهيونيسم عليه مسلمانان ، كتب تاريخ و روزنامهها و مجلات گوياى آنند كه در قبال اسرا و بازداشت شدگان چنان رفتارى تكاندهنده هست كه از شنيدن آنها بدن انسان به لرزه در مىآيد و مو بر تن آدمى راست مىشود . ما از اين نحوه رفتار نمونههاى زيادى گرد آورديم ولى اين جا مجال پرداختن به آنها را نداريم . باشد تا به خواست خداوند فرصت ديگر پيش آيد .
( 2 ) . انفال / 67 .