كشته مىشود چنان كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله زنى از بنىقريظه را كشت ، زيرا وى به روى مردى از ياران آن حضرت موسوم به محمود بن مسلمه سنگ آسياب انداخته و كشته بود . « 1 »
ب : اگر زنان يا كودكان به همراه مردان در جنگ شركت كنند و به آنها يارى برسانند ، همگى آنها بدون استثناء كشته مىشوند . همانگونه كه عدهاى از فقهاء مانند صاحب الوسيله گفتهاند وى مىفرمايد : « كشتن زنان و كودكان تا وقتى كه با مسلمانان جنگ نكنند و به مخالفان آنان يارى نرسانند ، جايز نيست « 2 » » .
در كافى نيز مىخوانيم « قتل پير فرتوت . . . و زن و نوجوان جايز نيست مگر وقتى كه با مسلمانان بجنگند ، در اين صورت كشتن آنها مجاز است « 3 » » . و در الجامع للشرايع آمده : « جنگ با زنان ممنوع است ، امّا اگر نيروى ذخيره دشمن باشند ، در اين صورت جنگ با آنها جايز است « 4 » » . زيرا فقهاء كشتن زنان را در صورت معاونت در جنگ جايز دانستهاند .
اكثر علماء مىگويند : « زنان كشته نمىشوند ؛ هر چند در جنگ شركت كرده و پشتيبانى دشمن كنند ، مگر از روى اضطرار . صاحب نهايه نيز همين نظر را داشته و مىفرمايد :
كشتن زنان جايز نيست ؛ حتى اگر با مسلمانان بجنگند و يا به شوهران و مردان خويش در جنگ با مسلمانان يارى برسانند ، كارى به آنها نداشته باشيد . امّا چنانچه ناچار به كشتن شديد آنها را بكشيد ، فقط هنگام ايجاب شرائط جنگى كشتن آنها جايز است و اشكالى در اين كار نيست « 5 » .
هامش
( 1 ) . المغنى ، ج 10 ، ص 534 و ر . ك : الجواهر ، ج 21 ، ص 75 ؛ الطبرى ، ج 2 ، ص 589 .
( 2 ) . الوسيله ، ص 192 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 534 .
( 3 ) . الكافى ، ص 37 .
( 4 ) . الجامع للشرايع ، ص 235 .
( 5 ) . النهايه شيخ طوسى ، ص 51 ؛ جوامع الفقه ، ص 319 و نيز ر . ك : مبسوط شيخ طوسى ، ج 2 ، ص 13 ؛ السرائر ، ص 167 ؛ در چاپ ديگر ، ص 156 ؛ التذكره ، ج 1 ص 412 ؛ المهذب ، ج 1 ، ص 303 ؛ در چاپ ديگر ، ص 90 ؛ الشرايع ، ص 304 ؛ القواعد ، ص 247 ؛ المختصر النافع ، ص 227 .