گروهى از اصحاب خود نزد معاويه با او احتجاج كرد . و چون از پندپذيرى معاويه مأيوس گرديد ، شمشير را به كار انداخت و گذرگاه آب را گرفت امّا آب را بر مردم شام مباح كرد . و به گفتههاى برخى از ياران خود كه بايد آب را از مردم شام دريغ داشت توجهى ننمود . اين قضيه در تاريخ معروف است .
ج ) نهى از جنگ با وسائلى كه منجر به كشتار غير نظاميان مىشود .
پيامبر گرامى اسلام صلّى اللَّه عليه و آله مسلمانان را از ريختن سم در سرزمين دشمن منع فرموده است .
امام صادق عليه السّلام به نقل از على عليه السّلام مىفرمايد :
« پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ريختن سم در شهرهاى مشركان را نهى فرموده است « 1 » » .
شيخ طوسى گويد : « علماى ما به كارگيرى سم در سرزمينهاى كفار را ناخوش مىدارند و به ديدهء اكراه مىنگرند « 2 » » .
علامه حلى در تذكره گويد :
آيا ريختن سم در سرزمينهاى كفار جايز است ؟ شيخ آن را منع كرده ، براى اين كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ( مسلمانان ) را از ريختن سم در بلاد مشركين نهى فرموده است « 3 » .
غرض ، آن كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ريختن سم را در آب مشركين نهى كرده است . اين نهى يا نهى تحريم است يا نهى كراهت و يا نهى ارشادى كه به
هامش
( 1 ) . نهى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله ان يلقى السم فى بلاد المشركين » . ر . ك : جامع الاحاديث ، ج 13 ، ص 153 ، به نقل از كافى ، ج 5 ، ص 28 ؛ التهذيب ، ج 6 ، ص 143 ؛ الجعفريات ، ص 88 .
( 2 ) . المبسوط ، ج 2 ، ص 11 .
( 3 ) . تذكره ، ج 1 ، ص 412 و ر . ك : اللمعة ، ص 273 ؛ الجامع للشرائع ، ص 235 ؛ المختصر النافع ، ص 227 ؛ الشرايع ، ص 203 ؛ السرائر ، ص 168 ؛ النهاية ، ص 51 ؛ الغنية ، ص 158 ؛ الاصباح ، ص 72 ؛ الجملوالعقود ، ص 62 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 212 .