3017 / 249 -
من راقه زبرج الدّنيا أعقب ناظريه كمها . 5 / 369 كسى كه در نظرش زيور دنيا خوش آيد كورى چشمانش از پى آيد .
3018 / 250 -
من وثق بغرور الدّنيا أمن مخوفه . 5 / 318 كسى كه بر فريب دنيا اعتماد كند از آنچه بايد ترس داشته باشد ( ندانسته ) خود را ايمن دانسته است .
3019 / 251 -
من لهج قلبه بحبّ الدّنيا التاط منها بثلاث : هم لا يغنيه و حرص لا يتركه و أمل لا يدركه .
5 / 359 كسى كه دلش به دوستى دنيا شيفته شد ، آن دل به سه چيز چسبيده : اندوهى پيوسته ، حرص و آزى كه رهايش نكند ، و آرزويى كه بدان نرسد .
3020 / 252 -
من حسن ظنّه بالدّنيا تمكّنت منه المحنة . 5 / 379 هر كس به دنيا خوش گمان شود ، رنج و محنت در او جايگير شود .
3021 / 253 -
من رغب فى زخارف الدّنيا فاته البقاء المطلوب . 5 / 371 كسى كه رغبت كند در زينتها و تجمّلات دنيا ، آن بقا و دوامى را كه مطلوب او است از دست مىدهد .
3022 / 254 -
من غلبت الدّنيا عليه عمى عمّا بين يديه . 5 / 383 كسى كه دنيا بر او چيره گشت از ديدن پيش روى خود كور مىگردد .
3023 / 255 -
من عمر دنياه أفسد دينه و أخرب أخراه . 5 / 383 كسى كه دنيا خود را آباد كند دين خود را تباه نموده و آخرتش را ويران مىكند .
3024 / 256 -
من قصّر نظره على أبناء الدّنيا عمى عن سبيل الهدى . 5 / 386 كسى كه ديدهء خود را به دنيا داران محدود كند ( و فقط آنها را ببيند ) از راه هدايت كور گردد .
3025 / 257 -
من طلب من الدّنيا شيئا فاته من الآخرة أكثر ممّا طلب . 5 / 391 كسى كه چيزى از دنيا بخواهد ، از آخرت