5 / 39 تجارت نيست آنكه دنيا را بهاى نفس خود بينى و پاداش آنچه را نزد خدا دارى آن را بهاى خود نفس بدانى . « 1 »
2993 / 225 -
لم ينل أحد من الدّنيا حبرة إلّا أعقبته عبرة . 5 / 94 كسى از دنيا به شادى و سرورى نرسد مگر آنكه به دنبال آن دنيا غم و اندوهى به او رسد .
2994 / 226 -
لم تظلّ امرءا من الدّنيا ديمة رخاء إلّا هتنت عليه مزنة بلاء . 5 / 103 سايه نينداخت بر كسى ابر فراخى و وسعت زندگى ، مگر آنكه فرو ريزد بر او ابر گرفتارى و بلايى .
2995 / 227 -
من عمل للدّنيا خسر . 5 / 181 كسى كه براى دنيا كار كند زيان كرده است .
2996 / 228 -
من سلا عن الدّنيا أتته راغمة . 5 / 222 كسى كه از دنيا دست بردارد ، دنيا بر خلاف ميلش به سراغ او آيد .
2997 / 229 -
من ساعى الدّنيا فاتته . 5 / 161 كسى كه بخواهد پيشى گيرد بر دنيا و رسيدن بدان ، از دستش برود .
2998 / 230 -
من قعد عن الدّنيا طلبته .
5 / 161 كسى كه از طلب كردن دنيا دست بدارد ، دنيا بسراغش آيد .
2999 / 231 -
من صارع الدّنيا صرعته .
5 / 162 كسى كه با دنيا كشتى بگيرد دنيا بر زمينش زند .
3000 / 232 -
من عصى الدّنيا أطاعته .
5 / 162 هر كس نافرمانى دنيا كند ، دنيا فرمانبردارىاش كند .
3001 / 233 -
من أعرض عن الدّنيا أتته .
هامش
( 1 ) - شارح ( ره ) فرموده : يعنى صرف كنى عمر خود را در تحصيل دنيا كه اين به منزلهء اين است كه آنچه تحصيل كنى از آن ، آن را قيمت و بهاى نفس خود گردانيده باشى و اينكه بگردانى دنيا را عوض اجر و ثوابى چند كه بوده باشد تو را در نزد خدا ، اگر چنين نكنى و صرف كنى از براى آخرت .