تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩

1725 / 5 -

الحسد رأس العيوب . 1 / 149 حسد ، اساس همهء عيبهاست .

1726 / 6 -

الإيمان برىء من الحسد . 1 / 160 ايمان از حسد بيزار است ( و هر جا كه حسد باشد از آنجا بگريزد ) .

1727 / 7 -

الحسود أبدا عليل . 1 / 199 آدم حسود ، هميشه بيمار است . « 1 »

1728 / 8 -

الحسد ينكدّ العيش . 1 / 203 حسد ، زندگى را بر انسان سخت و دشوار كند .

1729 / 9 -

الحسود لا يبرأ . 1 / 223 آدم حسود درمان نشود .

1730 / 10 -

الحسود لا خلّة له . 1 / 223 شخص حسود را دوستى و رفاقت نيست ( يعنى نمىتواند با كسى دوستى كند و اگر دوستى كرد اعتمادى به دوستى او نيست ) .

1731 / 11 -

الحسد يضنى الجسد . 1 / 233 حسد ، بدن را رنجور سازد .

1732 / 12 -

الحسد يذيب الجسد . 1 / 241 حسد ، بدن را مىگذارد .

1733 / 13 -

الحسود لا شفاء له . 1 / 249 حسود ، درمان ندارد .

1734 / 14 -

الحسود لا يسود . 1 / 255 حسود به سيادت و آقايى نرسد .

1735 / 15 -

الحسد ينشىء الكمد . 1 / 260 حسد ، دل را بيمار و اندوه شديد آرد .

1736 / 16 -

الحسد منقصة إبليس الكبرى . 1 / 295 حسد ، دام شيطان بزرگ است .

1737 / 17 -

الحسود غضبان على القدر . 1 / 332 آدم حسود ، بر قضا و قدر الهى خشمناك است .

1738 / 18 -

الحسد مرض لا يؤسى . 1 / 363 حسد ، بيمارى است كه مداوا نگردد . « 2 »
هامش
( 1 ) - شاعر پارسى گويد :توانم آنكه نيازارم اندرون كسى * حسود را چكنم كو ز خود به رنج در است( 2 ) شاعر عرب گويد :كلّ العداوات قد ترجى ازالتها * الّا عداوة من عاداك عن حسد