باب الحدود ( مرزهاى الهى )
1508 / 1 -
إن كنتم لا محالة متسابقين فتسابقوا إلى إقامة حدود اللَّه و الأمر بالمعروف . 3 / 20 شما كه به ناچار در صدد پيشى جستن ( در كارها ) به يكديگر هستيد ، بياييد و در برپا داشتن حدود الهى و امر به معروف از همديگر پيشى گيريد . « 1 »
1509 / 2 -
لو حفظتم حدود اللَّه سبحانه لعجّل لكم من فضله الموعود . 5 / 115 اگر حدود خداى سبحان را نگهدارى ( و مراعات ) كنيد خداوند در فضل موجود خود براى شما شتاب كند .
1510 / 3 -
لا يسعد أحد إلّا بإقامة حدود اللَّه و لا يشقى أحد إلّا بإضاعتها . 6 / 419 هيچ كس به سعادت و نيكبختى نرسد جز به وسيلهء بر پا داشتن حدود الهى ، و كسى بدبخت نگردد جز به خاطر تباه كردن آنها .
باب الحذر ( ترس ، پرهيز ، محافظه كارى )
1511 / 1 -
أواخر مصادر التوقّى أوائل موارد الحذر . 2 / 55 پايانههاى خويشتن دارى اوائل ورودگاههاى بيم و پرهيز است . « 2 »
1512 / 2 -
أولى النّاس بالحذر أسلمهم عن الغير . 2 / 417 شايستهترين مردم به پرهيز ( از گناه و نافرمانى ) آن كسى است كه از دگرگونيهاى روزگار و پيش آمدهاى ناگوار سالمتر است .
هامش
( 1 ) - نظير اين تعبير در جاهاى ديگر نيز در سخنان آن حضرت ديده مىشود ، مانند « ان كنتم لا محالة متعصّبين . . . » ، « ان كنتم لا محالة متنافسين . . . » ، « ان كنتم لا محالة متنزّهين . . . » .
( 2 ) براى توضيح اين كلام انسان ساز مىگوييم : در لغت عرب مشتقات « صدور » در برابر مشتقّات « ورود » به كار مىرود ، چنانچه گويند « ما له صادر و لا وارد » و « صادر » غالبا به كسى يا كسانى گويند كه از آبشخور باز گردند ، و « وارد » به آنكه به آبشخور در آيد ، و در اينجا منظور اين است - و اللَّه العالم - كه پايانهء محل بازگشت در راه كسى كه مىخواهد خود را از خطر نگهدارد ، همان آغاز راهى است كه با بيم و هراس مىخواهد در آن قدم بگذارد ، و غرض اين است كه انسان راهى را كه مىخواهد بپيمايد اگر از همان آغاز بيم و هراس دارد گام در آن ننهد ، و كاملا جوانب آن را بررسى كند و چون اطمينان پيدا كرد كه خطرى او را تهديد نمىكند گام در آن بگذارد ، و چنان نباشد كه با بيم و هراس در آن گام نهد ، و در ميانهء راه براى حفظ جان خود ناچار شود همان راه را باز گردد ، و به جاى نخست برگردد و اين مطلب را با اين كلام بسيار موجز و پر معنا بيان فرموده است .