كسى كه در بهشت در آيد نعمتش ابدى و جاويدان است .
1226 / 20 -
و سيق الّذين اتّقوا ربّهم إلى الجنّة زمرا ، قد أمن العقاب ، و انقطع العتاب ، و زحزحوا عن النّار ، و اطمئنّت بهم الدّار و رضوا المثوى و القرار . 6 / 255 « پرهيزكاران را گروه گروه به سوى بهشت رهنمون شوند » در حالى كه از كيفر و عذاب در امانند و از سرزنشها آسوده و از آتش بر كنار ، و در خانههاى مطمئن قرار گرفته ، و از اين قرارگاه خوشنودند .
1227 / 21 -
هيهات لا يخدع اللَّه عن جنّته و لا ينال ما عنده إلّا بمرضاته . 6 / 204 « هيهات » « 1 » چه دور است ! خداى را دربارهء بهشت جاويدانش نمىتوان فريفت ، و جز با وسائل خوشنودىاش به نعمتهاى كه نزد او است نتوان رسيد .
1228 / 22 -
لا تحصل الجنّة بالتّمنّى . 6 / 368 بهشت با آرزو به دست نيايد ( بايد عمل به دنبال آرزو باشد ) .
1229 / 23 -
لا يدخل الجنّة خبّ و لا منّان .
6 / 404 فريبكار و منّت گذار داخل بهشت نشود .
1230 / 24 -
لا يفوز بالجنّة إلّا من حسنت سريرته و خلصت نيّته . 6 / 423 كاميابى بهشت را نيابد مگر آن كس كه درونش نيكو و نيّتش خالص و پاك باشد .
باب الجواب ( پاسخ گويى )
1231 / 1 -
ربّما ارتج على الفصيح الجواب . 4 / 83 چه بسا شخص فصيح و زبان آورى كه در پاسخ به لكنت افتد .
1232 / 2 -
من أسرع فى الجواب لم
هامش
( 1 ) - اين قسمت دنبالهء كلامى است كه در نهج البلاغه نقل شده كه فرمود : « . . . ظهر الفساد فلا منكر مغيّر و لا زاجر مزدجر ا فبهذا تريدون ان تجاوروا اللَّه فى دار قدسه و تكونوا عزّ اوليائه عنده ؟ هيهات . . . » و با اين سخنان درربار انسان به ياد رباعى زيباى بابا طاهر مىافتد كه گويد :تو كه ناخواندهاى علم سماوات * تو كه نابردهاى ره در خرابات
تو كه سود و زيان خود ندانى * به ياران كى رسى هيهات هيهات