مفسد . 5 / 59 - 55 به راستى در درون سينهء انسان قطعه گوشتى آويخته است كه عجيبترين اعضاى وجود او است ، و آن قلب او است .
و اين شگرفى به خاطر آن است كه انگيزههايى از حكمت و ضدّ آن در آن جمع است . هر گاه آرزوها در آن ظاهر شود طمع او را ذليلى كند و هنگامى كه طمع در او به هيجان آيد حرص او را هلاك مىكند ، و هنگامى كه يأس مالك او گردد تأسف او را از پاى در مىآورد ، و هر گاه غضب بر او مستولى شود خشمش فزونى مىگيرد ، و هر گاه از چيزى راضى شود جانب احتياط را از دست مىدهد ، و اگر ترس بر او غالب شود احتياط كارى او را به خود مشغول مىدارد ، و هر گاه كار او آسان گردد در غفلت و بىخبرى فرو مىرود ، و اگر مصيبتى به او برسد بىتابى او را رسوا مىكند ، اگر مالى بيايد بىنيازى او را به طغيان وا مىدارد و اگر فقر دامنش را بگيرد مشكلات او را به خود مشغول مىدارد ، و اگر گرسنگى پيدا كند از ناتوانى زمين گير مىشود ، و اگر پر خورى كند راه نفس را بر او مىبندد و به طور كلى هر گونه كمبود به او زيان مىرساند ، و هر گونه زيادى او را به فساد مىكشاند .
باب الأناة ( تأنّى و حوصله در كارها و وقار )
722 / 1 -
الأناة حسن . 1 / 25 وقار و تأنّى نيكو است .
723 / 2 -
لا إصابة لمن لا أناة له . 6 / 402 به درستى نرسد كار كسى كه حوصله و تأنّى در كار ندارد .
724 / 3 -
الأناة إصابة . 1 / 42 حوصله و تأنّى در كار موجب رسيدن به درستى در آن كار است .
725 / 4 -
فى الأناة السّلامة . 4 / 411 سلامت در تأنّى و پر حوصله بودن است .
726 / 5 -
فى التّأنّى استظهار . 4 / 400 پشت گرمى كار در تأنّى و حوصله كردن در آن است .
727 / 6 -
عليك بالأناة فإنّ المتأنّى حرىّ بالإصابة . 4 / 286 بر تو باد به تأنّى كه به راستى كسى كه تأنّى به خرج دهد به موفقيّت در كار شايسته است .