باب ( 33 ) در ذكر شمهء از مناقب حضرت عسكرى عليه السّلام و نشانههاى امامت و معجزات آن حضرت :
1 - ابن قولويه ( بسند خود ) از حسن بن يحيى و ديگران روايت كرده كه گفتهاند : احمد بن عبيد اللَّه بن خاقان متصدى املاك و خراج شهر قم بود ( كه از طرف بنى عباس به اين كار گماشته شده بود ) پس روزى نام علويان و مذهبهاى آنان در مجلس او برده شد - و او مردى بود كه دشمنى سختى با اهل بيت عليهم السّلام داشت و انحراف بسيارى از اين خانواده داشت - با اين حال گفت : من مردى از علويين مانند حسن بن على ( حضرت عسگرى ) در وقار و آرامش و عفت و پاكدامنى و بزرگوارى در نزد خاندان خود نديده و نشناختهام ، و همهء فاميل ايشان او را بر سالمندان و بزرگان خود مقدم ميداشتند ، و همچنين همهء سرلشكران و وزيران و عموم مردم او را بر بزرگان و اشراف خود مقدم داشته جلو ميانداختند ، و من روزى بالاى سر پدرم ايستاده بودم و آن روزى بود كه براى پذيرفتن مردم نشسته بود كه ناگاه دربانان آمده گفتند : ابو محمد ابن الرضا بر در خانه است ! . پدرم بآواز بلند گفت : اجازهاش دهيد وارد شود .
من از آنچه از ايشان شنيدم و از جرأت آنان كه در حضور پدرم مردى را بكنيه نام مىبرند تعجب