و ( بيت المال و ) غنيمتها را ميان شما يكسان بخش نكند ، و شما را بزند ، و خوار و پست كند ، در جنگها مجروحين شما را بكشد ، و راههاى شما را قطع كند ، و درب خانهاش را به روى شما ببندد تا تواناى شما ناتوانتان را بخورد ( و در نتيجه نبودن حق و عدالت زورگويان زياد شوند و هر كه تواناتر و زورمندتر است اموال ناتوانان را به زور بخورد ) پس خداوند ( از رحمت خود ) دور نكند جز آن كس را كه از شما ستم كند ، و بسيار كم است كه چيزى كه رفته است دوباره بازگردد ، و من گمان ميكنم كه شما در زمان فترت باشيد ( زمان فترت فاصله ميان دو حجت را گويند كه مردم در اثر رفتن حجت پيشين بمرور دست از دين و آئين بكشند و بفساد و پيروى نفس دچار گردند ) و من وظيفهء جز نصيحت شما ندارم ، اى مردم كوفه از ( رفتار ) شما بسه چيز ( كه در شما هست ) و دو چيز ( كه در شما يافت نشود ) بغم و اندوه مبتلا گشتهام ، ( اما آن سه چيز كه در شما هست : اول اينكه ) كرانى هستيد گوشدار ( يعنى با اينكه گوش داريد سخنان مرا نشنويد ، دوم ) گنگانى هستيد زباندار ، و ( ديگر اينكه ) كورانى هستيد چشمدار ، و اما آن دو چيز كه در شما نيست اول ) در برخورد با دشمن برادران راستگوئى نيستيد ( و در نهج البلاغه « احرار » بجاى « اخوان » است كه به معناى « آزاد مردان » است ، و از نظر تفنن در عبادت و عدم تكرار ظاهرتر است ) و ( دوم اينكه ) برادران مورد اطمينانى هنگام بلا و سختى نيستيد ، بار خدايا من اينان را ( با اين سخنان ) بتنگ آوردم ، و ايشان ( با نافرمانى از من ) مرا بتنگ آوردند ، من از ايشان سير شدم و اينان از من ، بار خدايا هيچ امير و فرمانروائى را از ايشان خوشنود نساز ، و اينان را از هيچ امير و فرمانروائى خوشنود مكن ، و دلهايشان را آب كن چنانچه نمك در آب ، سائيده شود .
آگاه باشيد به خدا ، اگر چارهاى ميديدم از سخن و نامهء شما ( اين كار را ) نمىكردم و همانا ( آنقدر ) من شما را در بيرون آمدن از گمراهى سرزنش كردم تا به جائى كه از زندگى سير شدم ، و همهء اينها را شما بريشخند ميگيريد ، چون ميخواهيد از حق گريخته و بباطل گروش كنيد آن باطلى كه خداوند بوسيلهء پيروان
الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ( فارسى ) — صفحة 278
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٧٨