و اين حديث سخن امير المؤمنين عليه السّلام را در معناى عدالت خداوند و نبودن جبر و اينكه تمام كارهاى خداوند از روى حكمت بوده و بيهوده نيست مىرساند .
[ فصل ( 1 ) سخنان آن حضرت در مدح دانشمندان و فضيلت علم و حكمت ]
در سخنان آن حضرت عليه السّلام كه در ستايش از دانشمندان و گروههاى مردم ، و فضيلت دانش و ياد گرفتن آن و تعليم حكمت فرموده است :
از آن جمله است آنچه راويان حديث از كميل بن زياد رحمه اللَّه نقل كردهاند كه گفت : روزى امير المؤمنين عليه السّلام در مسجد دست مرا گرفته بيرون آورد و چون بصحرا رسيد آهى از دل كشيد سپس فرمود :
اى كميل اين دلها ظرفهائى است ( از علوم و حقايق ) و بهترين آن دلها نگاهدارندهترين آنها است ( كه آنچه به او بسپارند خوب نگهدارى كند و بخاطر بسپارد ) آنچه من ( اكنون ) به تو ميگويم از من نگهدار ( و بخاطر بسپار ) : مردم سه گروهاند عالم ربانى ( و خداشناسى كه آشناى بمبدأ و معاد باشد و بدان عمل نمايد ) و يادگيرنده و آموزندهاى كه بر راه نجات و رهائى است ، و مگسان كوچك و ناتوان كه پيروى هر آوازند ، از نور دانش روشنى نجويند ، و بپايهء استوارى پناه نبرند .
اى كميل دانش بهتر از دارائى است ، دانش تو را نگهدارد ولى تو نگهدار دارائى هستى ، دارائى از دادن كم گردد ، ولى دانش بوسيلهء دادن به ديگران افزون شود .
اى كميل دوست داشتن علم و دانش دينى است كه بدان ( در روز رستاخيز ) پاداش داده شود و بدان