كه او اين آيهء شريفهء را ( آيهء 15 سورهء احزاب كه با ترجمهاش گذشت ) اين گونه قرائت ميكرد :
«
وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ
بعلى
وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً
- يعنى و كفايت كرد خداوند مؤمنان را از جنگ بوسيلهء على ، و خدا است نيرومند و عزيز » .
( 30 ) و حسان بن ثابت ( شاعر زمان رسول خدا ( ص ) ) در بارهء كشته شدن عمرو بن عبد ودّ چند شعر سروده ( كه ترجمهاش چنين است ) :
1 - مرد نيرومند يعنى عمرو بن عبد ودّ روز خود را بپايان رسانيد در سمت جنوب مدينه ، و ميخواست چپاولى بىدرنگ بكند .
( مترجم گويد : در ديوان حسان و همچنين در سيرهء ابن هشام « ثاره » بجاى « غارة » ضبط شده و ظاهر نيز همان است و ثأر به معناى انتقام گرفتن خون كشته است و بنا بر آن ترجمه چنين است : كه عمرو جوياى گرفتن انتقام از كشندگان بدر و أحد بود ) .
2 - اى عمرو شمشيرهاى ما را كشيده ديدى ، و نيكان ما را يافتى كه كوتاهى نميكنند ( مقصودش انصار مدينه است كه جوان بنى عامرى در اشعارى كه پس از اين بيايد پاسخش داده كه دروغ گفتى و شما انصار مدينه نبوديد كه عمرو را كشتيد ، بلكه على عليه السّلام كه از بنى هاشم و اهل مكه بود او را كشت ) .
3 - و هر آينه ديدى در جنگ بدر مردان دلاورى كه تو را زدند نه مانند زدن مردمان وامانده .
4 - ( اكنون ) به روزى افتادى اى عمرو كه ديگر تو را براى روزهاى بزرگ و كارهاى سخت دعوت نكنند ( يعنى يكسره نابود شدى ) .
گويند : چون اين اشعار حسان به گوش قبيلهء بنى عامر ( كه عمرو بن عبد ودّ نيز از آن قبيله بود ) رسيد جوانى از ايشان در پاسخش كه بواسطهء انصار مدينه افتخار كرده بود ( اين اشعار را كه ترجمهاش چنين است ) گفته : 1 - بخانهء خدا سوگند كه دروغ گفتيد و شما ما را نكشتيد ، ولى بشمشير بنى هاشم ( كه از اهل مكه هستند ) افتخار كنيد .