بدانجا كه مصنف كتابى در مورد امامت نگاشته و آن را « ألفين » ناميده است و در آن دو هزار دليل بر امامت على عليه السّلام بيان كرده است . و در اين فن ، گروهى از علما كتابهاى فراوانى نگاشتهاند كه ضبط آنها ممكن نيست و ما برخى از اين ادله را براى شرافت يافتن و تبرك جستن با ذكر فضايل او بيان مىكنيم و آن دلايل چند وجه است :
اول : سخن خداوند متعال است كه : « ولى شما فقط خدا و رسول او و كسانىاند كه ايمان آوردهاند ، كسانى كه نماز به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » « 1 » و استناد به اين آيه به مقدماتى وابسته است :
اول « انما » به نقل از اهل لغت براى رساندن [ معناى ] « حصر » است . شاعر گفته است :
من مدافع و حمايتكننده از حرم هستم و تنها * من يا مثل من از خويشان آنها دفاع مىكند
لذا اگر انما [ در اين شعر ] بر حصر دلالت نمىكرد فخرفروشى شاعر كامل نمىشد .
دوم آنكه مقصود از « ولى » يا أولى به تصرف [ كسى كه در تصرف در مال و جان و امور مسلمانان مردم اولويت دارد ] است و يا يارىكننده . زيرا معانى ديگر غير از اين دو با اين آيه قطعا مناسبت ندارد . اما معناى دوم باطل است چراكه يارى كردن اختصاصى به موارد مذكور در آيه [ خدا و رسول و . . . ] ندارد پس معناى اول متعين است [ كه مقصود باشد ] . سوم آنكه خطاب در آيه متوجه مؤمنان است چراكه پيش از آن بدون هيچ فاصلهاى آمده است كه : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد هر كس از شما كه از دينش بازگردد . . . » « 2 » و سپس فرموده است : « ولى شما تنها خدا و رسول او . . . » پس ضمير [ - كم ] در حقيقت به مؤمنان بازمىگردد .
هامش
( 1 ) . مائده ، 55 .
( 2 ) . مائده ، 54 .