تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تبيين باب حادى عشر ( فارسى ) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
احاطه دارد . پنجم سخن على عليه السّلام است كه : « اگر برايم تكيه‌گاهى گذاشته مىشد و آنجا مىنشستم ميان اهل تورات به توراتشان و ميان اهل فرقان به فرقانشان و ميان اهل انجيل به انجيلشان و ميان اهل زبور به زبورشان داورى مىكردم . به خدا سوگند آيه‌اى نيست كه در شب يا روز يا دشت و كوه نازل شده باشد مگر آنكه من داناترم كه دربارهء چه كسى و در مورد چه چيزى نازل شده است » . و اين سخن دلالت دارد بر احاطهء او بر تمامى علوم الهى و وقتى داناترين باشد براى امامت هم متعيّن خواهد بود و اين همان مطلوب ماست [ كه به دنبال اثباتش بوديم ] . پنجم آنكه او زاهدترين مردم پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم است پس اوست كه امام امت است چراكه زاهدتر ، افضل و برتر است . اما اينكه [ از همه ] زاهدتر است : پس در اين‌باره بررسى سخن او در مورد زهد و مواعظ و امرها و نهىها و روىگرداندن از دنيا كفايت مىكند . و چنان آثار روى گرداندن از دنيا در او روشن بود كه دنيا را سه طلاقه كرد و از لذت‌هايش در خوردن و پوشيدن روى گرداند . و كسى سراغ ندارد كه او يك بار در يك فعل دنيوى [ گام زده باشد ] . حتى ظرف‌هاى نانش را مهر مىكرد ! و به او در اين‌باره گفته شد [ كه از چه رو چنين مىكنيد ؟ ] و فرمود : « مىترسم كه يكى از فرزندانم برايم در آن خورشتى بگذارد » . در زهد او [ همين ] براى تو كافى است [ كه بدانى ] او غذاى خود و خانواده‌اش را به مسكين و يتيم و اسير بخشيد تا آنجا كه در اين‌باره آيه‌اى نازل شد كه دلالت بر افضل بودن و عصمت او مىكند .

دلائل امامت على عليه السّلام

مصنف مىفرمايد : و دلايل در اين‌باره [ - امامت على عليه السّلام ] از فرط كثرت به انتها نمىرسد . مىگويم : دلايل بر امامت على عليه السّلام بيش از آنست كه شمارشش به پايان رسد تا
ترجمه و تبيين باب حادى عشر ( فارسى ) — صفحة 175 | العلامة الحلي / فاضل مقداد / مقداد بن عبدالله / محسن غرويان