000 70 دينار ( يعنى 000 400 1 درهم ) بپردازد ، امّا بعدها به سبب اهمال اين مبلغ تدريجا به 000 40 دينار ( يعنى 000 800 درهم ) تنزّل كرد ( نگاه كنيد به : بندارى ، ص 140 ) . به گفتهء نسوى ، ص 160 ، 175 ( ترجمهء انگليسى ، ص 266 ، 289 ) مبلغى كه ملكشاه بر شروان تحميل كرد به 000 100 دينار بالغ مىشد . در 622 / 1225 ، جلال الدين خوارزمشاه به پيروى از اسلاف خود ، از شروانشاه افريدون بن فريبرز دوّم خواست كه 000 50 دينار بپردازد . هنگامى كه جلال الدين به ارّان بازگشت ( 623 / 1226 ؟ ) افريدون به خدمتش رسيد و 500 اسب هديه كرد . جلال الدين به رغم اعتراضهاى وزير خود ، افريدون را در حكومتش ابقا كرد و خراج او را از 000 50 دينار به 000 20 دينار كاهش داد .
در زمينهء تشكيلات نظامى شروان نيز اطلاعات تاريخ الباب كافى نيست . دربند باوجود داوطلبان و قرارگاههاى نظامى ، وضعى كاملا خاص داشت . در ارّان كردان شدّادى بايد در ميان قواى نظامى جايگاه برجستهاى مىداشتهاند . حال آنكه در شروان ، مانند گرجستان و اميرنشينهاى ارمنستان ، از سربازان مزدور بسيار استفاده كردند . در 455 / 1063 كه ابو الاسوار ارّانى پايتخت شروان را در محاصره گرفت ، پنجاه سوار از « دليران لكزى و نجباى * ددووانى » ؟ ) كشته شدند . غير از نيروهاى عادى ( عسكر ، مقايسه كنيد با زيربخش 26 ) از وجود نوبتيان ( نوبتيه ) موّظف نيز باخبر مىشويم كه در نوبتهاى ماهانه در ساخلوى مهياريه خدمت مىكردند ( زيربخش 24 ) .
احتمالا غلامان ، كه در فصل مربوط به دربند از آنها بتفصيل سخن خواهيم گفت ، به صورت نگهبانان شخصى امير و زيرنظر او عمل مىكردند . در قضيهء خونخواهى پدر يكى از شروانشاهان ( در 459 /
تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: ولاديمير مينورسكى
ص٢٣٢