خلاصه آنكه ، شابران و مسقط به ترتيب مطابقاند با بخشهاى جنوبى و شمالى ناحيهء قبّه ، 19 كه در قرن هجدهم مقرّ حاندانى محلى شد كه نفوذ آن نه تنها در داغستان ، بلكه در سواحل جنوبى خزر و اردبيل هم احساس مىشد .
موقعيت « بين النهرين » ( نگاه كنيد به ذيل وقايع 456 / 1064 ) كه همهجا در كنار مسقط قرار داده شده است ، به خوبى مشخص نيست ( زيربخش 40 ) . وسوسه مىشويم كه آن را ميان دو رود مهم سمور و روباس قرار دهيم ( رود اخير ميان سمور و دربند جريان دارد ) ، هرچند از بين النهرين ديگرى هم در حوضهء رود سمور ، 20 در خاك لكز ، خبر دادهاند ، كه احتمالا سرزمينى بوده است كه همسايگان لكز بر سر آن نزاع داشتند ( نگاه كنيد به صفحات بعد ، زير عنوان لكز ) .
لكز در غرب مسقط ، در بخش علياى رود سمور ، در سرزمين طوايف معروف به لكز ، 21 قرار دارد . اين سرزمين در سراسر جانب شمال شروان گسترده بود ، و شاخهء جنوب شرقى كوههاى قفقاز از هم جداشان مىساخت . اين وضع اهميت آن را بهگونهء سپرى در جلوگيرى از هجوم شماليها به شروان روشن مىكند . مسعودى ، ج 2 ، ص 5 مىگويد :
« پادشاهى لكز در حكم حصار پادشاهى شروان است » . به هر ترتيب ، اين قوم غيرمستقل تنها بخشى از خاك اوليّهء خود را در تصرف داشت ( نگاه كنيد به پايين ) . سرانجام در 468 / 1075 از « تصرّف بخشهاى شرقى و غربى خاك لكز » از سوى شروانشاه فريبرز باخبر مىشويم . در زمان مسعود بن نامدار نگاه كنيد به :
Jour . As . , 1949
لكزيها به سبب اينكه شروانشاه براى گروانيدن غميق به اسلام ايشان را واسطه قرار داده بود ،