دو حالت بود و چون از ركوع بر مىخاست ، قبل از سجده كاملًا مىايستاد و چون از سجده بر مىخاست ، قبل از سجدهء دوم كاملًا مىنشست و در هر دو ركعت تحيّت مىگفت ، پاى چپ را مىگسترد و پاى راست را بر آن مىنهاد و از نشستن روى دو پاشنهء پا و اينكه كسى ساعدهايش را مثل درندگان بر زمين بگسترد نهى مىكرد و نمازش را با سلام به پايان مىبرد . « 1 »
اگر در روايت پيشين به ذكر واجبات بسنده شده بود ، در اينجا برخى از مستحبات و مكروهات هم آمده است . اگر دست روى دست گذاشتن سنت مؤكّد يا مستحب بود حتماً پيامبر صلى الله عليه و آله آن را مىگفت ، چون استحباب آن در نظر معتقدانش كمتر از گذاشتن پاى راست روى پاى چپ نيست . اين روايات تبيين كنندهء كيفيت نماز ، بهترين دليل است كه دست روى دست نهادن سنت مؤكّد نيست .
4 - روايت قاضى ابوحنيفه
قاضى ابوحنيفه نعمان تميمى مصرى مغربى از امام صادق عليه السلام نقل مىكند :
« هرگاه در نماز ايستاده بودى ، دست راست را روى دست چپ يا دست چپ را روى دست راست نگذار ، اين شيوهء اهل كتاب است ، بلكه دستها را آزاد و رها كن ، كه اين سزاوارتر است كه تو را از فكر نماز باز ندارد . » « 2 »
5 - وصف نماز پيامبر صلى الله عليه و آله در روايت معاذ
طبرانى از عبدالرحمان بن غنم از معاذ بن جبل چنين نقل مىكند : هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز بود ، دستهايش را تا برابر گوشهايش بالا مىآورد ، تكبير مىگفت ، سپس آنها را پايين مىفرستاد وساكت مىشد و گاهى هم ديدمكه دستراست روى چپ مىگذاشت . « 3 »
ذيل حديث گرچه دلالت مىكند پيامبر صلى الله عليه و آله گاهى دست راستش را روى دست
هامش
( 1 ) . بلوغ المرام : 99 ، شمارهء 8 / 257
( 2 ) . دعائم الاسلام : ج 1 ، ص 161 ، شمارهء 472 ( چاپ قاهره ) .
( 3 ) . المعجم الكبير : ج 20 ، ص 74