آرنج بشوييد . اين گونه كاربردهاى لفظى در قرآن و ادبيات عرب وجود دارد . « 1 » در عرف نيز چنين است كه وقتى گفته مىشود فلانى ولايت كوفه تا بصره را برعهده دارد ، يعنى با بصره . چنين تعبيراتى در اشعار عرب هم به كار رفته است . به هر حال ، دليل قاطع در چنين مواردى همان عرف رايج است كه از بالا به پايين مىشويند و از همين روش بايد تبعيت كرد .
أئمهء اهل بيت عليهم السلام ، وضوى پيامبر صلى الله عليه و آله را اين گونه نقل كردهاند :
به نقل شيخ طوسى از بكير و زراره ، اين دو از امام باقر عليه السلام دربارهء وضوى پيامبرخدا صلى الله عليه و آله سؤال كردند . حضرت طشت يا ظرف آبى طلبيد ، كف دو دست را شست ، دست خود را در آب فرو برد و با مشت آبى صورت خود را شست و با دست چپ كمك گرفت بر شستن صورت . سپس كف دست چپ را در ظرف آب فرو برده ، آب برداشت و دست راستش را از آرنج تا انگشتان شست ، به نحوى كه آب به طرف آرنجها برنگردد .
بعد كف دست راست را پر از آب كرد و بر دست چپ ريخت و از آرنج تا كف دست شست به نحوى كه آب به طرف آرنج برنگردد ، مثل دستِ راست . سپس با همان آبى كه در دستها بود ، سر و پاها را تا برآمدگى روى پا مسح كشيد ، بدون آنكه آب تازهاى بريزد . « 2 »
وضو و مسح پاها يا شستن آنها ؟
گفتيم كه در آيهء وضو از دو جهت بحث مىشود : يكى چگونگى شستن دستها و ديگرى حكم پاها كه بايد شست يا مسح كشيد . جهت اول بحث گذشت ، اما جنبهء دوم بحث :
خداوند سبحان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . مثل آيهء 2 نساء « وَلا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ » كه به معناى مَعَ است ، يعنى اموال آنان را با اموال خودنخوريد ، يا آيهء 52 آلعمران « مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ » كه به معناى مع اللَّه است .
( 2 ) . تهذيب الأحكام : ج 1 ، ص 59 ، شمارهء 158