7 . غُلات از شيعيان اماميه نيستند
وصف امام به اين كه داراى عصمت ، اعلميت و افضليت است ، معنايى جز اين ندارد كه آنان بندگان مخلص خدايند كه عنايت الهى شامل آنان شده و او چون افراد را بهتر مىشناسد ، آنان را پيشوايانى قرار داده است كه به امر خدا هدايت مىكنند ، در همان حال بندگان مكرّم الهىاند ، او را نافرمانى نمىكنند و به فرمان او عمل مىكنند . پس هر كس در حق آنان افراط و تفريط و غلوّ كند ، گمراه است .
پس فرقههاى غلوّ كننده در حق آنان شيعه نيستند ، هر چند خود را به شيعه نسبت دهند . ائمهء از اهل بيت عليهم السلام نيز پيروان خود را از تفريط و غلوّ برحذر داشتهاند . پس فرقههاى منقرض شدهاى همچون خطابيه ، مغيريه و غير اينها كه از غُلات بودند ، در حقيقت شيعه نيستند . سخن اميرالمؤمنين عليه السلام در شناساندن ائمهء اهل بيت عليهم السلام در اين مورد كافى است :
« هيچ كس از اين امت ، با آل محمد صلى الله عليه و آله قياس نمىشود و هرگز آنان كه از نعمت وجود آنان پيوسته برخوردار بودهاند ، با آنان برابر نيستند ، آنان پايهء دين و ستون يقيناند . غلوّ كننده به آنان بر مىگردد و از پى در آينده به آنان مىپيوندد و ويژگى هاى حق ولايت براى آنان است و وصايت و وراثت در اين خاندان است . » « 1 »
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 2 ( لا يقاس بآل محمدٍ صلى الله عليه و آله من هذه الأمة احد . . . ) .