« لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ » « 1 » ؛
« زبانت را به خاطر عجله براى خواندن قرآن حركت مده ، چرا كه جمع كردن و خواندن آن بر عهدهء ماست ، پس هر گاه آن را خوانديم از خواندن آن پيروى كن ، سپس بيان و توضيح آن نيز بر عهدهء ماست . »
پس جمع و حفظ و توضيح بر عهدهء خداست .
در آيهء ديگرى تضمين كرده است كه آن حضرت ، قرآن را فراموش نكند و فرموده است :
« سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَما يَخْفى » ؛ « 2 »
« ما به زودى قرآن را بر تو مىخوانيم و هرگز فراموش نخواهى كرد ، مگر آن چه را خدا بخواهد كه او آشكار و نهان را مىداند . »
اينها برخى از آياتى است كه مىتوان براى مصونيت قرآن از تحريف به آنها استدلال كرد . استثنايى در ذيل آيهء اخير است ( مگر آن چه خدا بخواهد ) مثل استثنايى است كه در آخر اين آيه است :
« وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَاْلأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ » « 3 » ؛
« رستگاران در بهشت جاويدانند ، تا وقتى آسمانها و زمين باقى است ، مگر آن چه پروردگارت بخواهد ، بخششى است قطع نشدنى . »
روشن است كه سعادتمندان همواره در بهشت جاويدند و ذيل آيه « عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ » گواه آن است ، يعنى پيوسته . در عين حال چنان نيست كه مسأله از دست خدا خارج شود ، او هر لحظه قادر است كه خلود در بهشت را نقض كند .
هامش
( 1 ) . قيامت : 16 - 19
( 2 ) . اعلى : 6 - 7
( 3 ) . هود : 108