الكتابِ والسُّنَّةِ وَكُلُّ حَديثٍ لا يُوافِقُ كتابَ اللّهِ فَهُوَ زُخْرُفٌ » « 1 » .
اين روايات از دو جهت بر سخن ما دلالت مىكند :
الف . آن چه از اين اخبار بر مىآيد آن است كه قرآن ، معيارى صحيح و مصون از تغيير و تحريف و تصرّف است و قول به تحريف ، با عقيدهء به سلامت قرآن كه معيار است ، سازگار نيست .
ب . دقت در همهء اين روايات ثابت مىكند كه شرط لازم براى درستى احاديث ، مخالف نبودن با قرآن است نه موافقت ، و گرنه بايد بسيارى از روايات را ردّ كرد ، چون قرآن نسبت به آنها نفياً و اثباتاً متعرّض نشده است . مخالفت و عدم مخالفت با قرآن هم وقتى معلوم مىشود كه همهء سورهها و اجزاى قرآن نزد ما موجود باشد ، و گرنه ممكن است حديث ، مخالف با چيزى از قرآن باشد كه ساقط يا تحريف شده است .
2 . حديث ثقلين
حديث ثقلين دستور مىدهد كه به قرآن كريم و سخنان عترت تمسك بجوييد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است :
« انّى تارِكٌ فيكُم الثقلين : كتابَ اللّهِ وَعِترتى أهل بَيْتى ، ما انْ تمسّكْتُم بِهِما لَنْ تَضِلّوُا » ؛
« ميان شما دو چيز نفيس باقى مىگذارم : كتاب خدا و عترتم اهل بيتم ، كه اگر به اين دو تمسك بجوييد ، هرگز گمراه نمىشويد . »
از اين حديث ، استفاده مىشود كه قرآن تحريف نشده است ، چون :
الف . دستور تمسك به قرآن ، فرع بر آن است كه قرآن در دستِ متمسّكان باشد .
ب . اين سخن كه بخشى از آيات و سورههاى قرآن افتاده است موجب عدم اطمينان به آنچه از قرآن موجود استفاده مىشود مىگردد ، چون شايد آنچه حذف شده ، قرينهاى بر مقصود از بخش موجود باشد ! .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 18 ، باب 9 از ابواب صفات قاضى ، حديث 15