« فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ وَ قَتْلِهِمُ اْلأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ . . . » « 1 »
« پس به خاطر پيمان شكنى آنان و كفرشان به آيات الهى و كشتن ناحق پيامبران است كه ايمان نمىآورند . . . »
آيا مىتوان پذيرفت ملّتى كه در مواقع مختلف پيامبرانشان را كشتهاند ، تبديل به ملّتى شوند كه به عنوان تكريم و نكوداشت ، برقبر پيامبرانشان مسجد بسازند ؟ برفرض هم كه چنين كارى از برخى از آنان سر زده باشد ، در حديث احتمالات ديگرى غير از نماز خواندن و تبرّك به صاحب قبر داده مىشود ، از اين قبيل :
الف . قبرها را قبله قرار داده باشند .
ب . به عنوان تعظيم ، بر قبرها سجده كرده باشند .
ج . به صاحب قبرها سجده كرده باشند .
قدر متيقّن يكى از اين سه صورت است ، نه مسجد سازى بر روى قبرها به عنوان تبرّك .
گواه اين مطلب ، آن است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله طبق بعضى روايات ، آنان را به عنوان بدترين مردم ياد مىكند .
در صحيح مسلم است : امّ حبيبه و امّ سلمه ياد كردهاند كه كنيسهاى را در حبشه ديدهاند كه تصاويرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن بود . پيامبر خدا فرمود : هرگاه در ميان آن قوم ، مرد صالحى از دنيا مىرفت ، روى قبر او مسجدى مىساختند و آن تصاوير را در آن مى كشيدند . آنان در روز قيامت بدترين مردم نزد خداوندند . « 2 »
توصيف آنان به « بدترين مردم » از حقيقت كار آنان پرده برمىدارد ، چون انسان به شرّ مطلق توصيف نمىشود مگر آنگاه كه مشرك باشد ، هرچند در ظاهر اهل كتاب باشد .
خداى سبحان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . نساء : 155
( 2 ) . صحيح مسلم : ج 2 ، ص 66 ، باب نهى از بناى مسجد بر قبور .