« إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ » « 1 »
« بدترين جنبندگان نزد خداوند ، كران و لالانىاند كه تعقّل نمىكنند . »
و مىفرمايد :
« إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ » « 2 »
« بدترين جنبندگان نزد خداوند ، آناناند كه كفر ورزيدند ، پس آنان ايمان نمىآورند . »
اين نشان مىدهد كه كار آنان ، تنها مسجدسازى بر قبر و نماز در آن يا صرفاً نماز خواندن كنار قبور نبوده است ، بلكه كارى همراه با شرك بوده است ، با انواعى كه شرك دارد ، مثل آنجا كه به قبر سجده شود ، يا بر صاحب قبر سجده شود ، يا قبلهاى گردد كه به طرف آن نماز مىخوانند .
قرطبى گويد : بزرگان از ابى مرثد غنوى روايت كردهاند كه گفت : شنيدم پيامبرخدا صلى الله عليه و آله مىفرمود : به طرف قبرها نماز نخوانيد و روى آن ننشينيد . مسلم مىگويد :
يعنى قبرها را قبله قرار ندهيد كه بر آن يا به طرف آن نماز بخوانيد . آنگونه كه يهود و نصارى مىكردند و پرستش مدفونين در قبور به شمار مىرفت . « 3 »
نماز كنار قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله براى تبرك به خاطر كسى است كه آنجا دفن شده است و اين اشكالى ندارد ، خداوند نيز حاجيان را فرمان داده كه « مقام ابراهيم » را محلّ نماز قرار دهند : « وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى » « 4 » .
نماز كنار قبور پيامبران ، همچون نماز كنار مقام ابراهيم است ، جز اينكه جسد حضرت ابراهيم يك يا چند بار اين مكان را لمس كرده ، ولى مدفن پيامبران اجساد آنان
هامش
( 1 ) . انفال : 22
( 2 ) . همان : 55
( 3 ) . تفسير قرطبى : 10 ، ص 38
( 4 ) . بقره : 125