به همين ترتيب از سى و نه صحابى كه حديثها به آنان اسناد داده شده است ( در فصل اول بيان شد ) فقط چهارده نفر را برگزيده ، و از همين تعداد هم حديثهاى اندكى را نقل كرده است .
در بررسيى كه انجام شد ، ديديم كه تنها در مورد ابو سعيد خدرى ( يكى از چهار نفر انتخابى ابن خلدون ) تعداد رواياتش ، بيش از تمام روايات انتخابى ابن خلدون است .
اضافه بر اين حتى روايات انتخابى از ابو سعيد خدرى را هم با تمام سلسله سندهايش نياورده و به اندكى از آنها بسنده كرده است . و مسلما از بقيه آگاهى و اطلاع نداشته است .
در اين زمينه مىتوان به كتاب « تاريخ ابن خلدون » جلد اول ، فصل 52 مراجعه كرد ، و با آنچه ما به طور مختصر از سلسله سندهاى حديثهاى حضرت مهدى عليه السّلام آوردهايم ، مقايسه كرد ، تا درستى سخن ما روشن و آشكار شود . به همين دلايل ، ابن خلدون مورد مؤاخذههاى شديد و رديّههاى مفصل و مختصر قرار گرفته است . در اين زمينه ، محدّث معاصر شافعى ، ابو الفيض غمارى معزى ، كتاب « ابراز الوهم المكنون من كلام ابن خلدون » را نگاشته ، و در پاسخ به كسانى كه اظهارنظرهاى ابن خلدون را دستاويز خود گرفتهاند ، مىگويد :
« امروز مردمى هستند كه اين تواتر بر آنان مخفى گشته ، و لذا در نادانى فرو رفتهاند . و اين جهل آنها را از مسير دانش به دور انداخته است ، منكرين و نفى
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢١٨