4 - حديثهاى فرو رفتن در زمين بيداء در صحيح مسلم :
مسلم در صحيحش با اسناد خود از عبيد اللّه بن قبطيه آورده است كه گفت : حارث بن ابى ربيعة و عبد اللّه بن صفوان همراه با من بر امّ سلمه ام المؤمنين وارد شديم . آن دو تن دربارهء لشكرى كه به زمين فروميرود از او پرسيدند ( اين در دوران عبد اللّه بن زبير بود ) امّ سلمه گفت : رسول خدا ( صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم ) فرمودند :
« پناهندهاى در خانهء خدا پناه مىبرد ، آنگاه گروهى را به دنبالش مىفرستند ، هنگامى كه آنان به « بيداء » از زمين مىرسند ، آنها را به خود فرو مىگيرد » . « 1 »
البته بعضى از بىخردان گمان مىبرند كه اين حديث ، از ساختههاى پيروان زبير است كه به هنگام درگيرى او با امويين كه به كشته شدنش منجر شد ، ساخته شده است .
ولى واقعيت چنين نيست ، چون حديث از ابن عباس ، ابن مسعود ، حذيفه ، ابو هريره و پدر بزرگ عمرو بن شعيب ، ام سلمه ، صفيّه ، عائشه ، حفصه ، نفيره همسر قعقاع و تعدادى ديگر از بزرگان اصحاب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز روايت شده ، و حاكم بعضى از آنها را با مبناى شيخين صحيح دانسته است . « 2 »
هامش
- ص 247 ؛ مجمع الزوائد ، ج 7 ، ص 314 ؛ الدرّ المنثور ، ج 6 ، ص 58 ؛ الحاوى للفتاوى ، ج 2 ، ص 59 و 62 و 63 و 64 .
( 1 ) - « يعوذ عائذ فى البيت ، فيبعث اليه بعث ، فاذا كانوا ببيداء من الارض خسف بهم » .
صحيح مسلم ، به شرح النووى ، ج 18 ، ص 4 و 5 و 6 و 7 .
( 2 ) - مسند احمد ، ج 3 ، ص 37 ؛ سنن ترمذى ، ج 4 ، ص 506 ، ح 2232 ؛ مستدرك حاكم ج 4 ،