مىبينيم . در اين كتاب ، حديثى از ابن ماجه قزوينى آورده و سپس گويد : « پس مصداق ( الامام ) در حديثها ، همان ( الامام المهدى عليه السّلام ) است - تا آنجا كه گويد - و پس از اين ، به كدام حديث ايمان مىآورند » . « 1 »
در حاشيهء « البدر السارى الى فيض البارى » شرحى مفصل دربارهء حديث فوق آورده ، و توضيح مىدهد كه شارح حديث ، بايد به حديثهاى ديگر صحابه در همان زمينه به كتابهاى حديث مراجعه كند . و در اين جهت ، جمع حديثهايى كه مبيّن حديث بخارى است ، او را بر آن داشته كه تصريح كند ، مراد از امام ، همان ( امام مهدى عليه السّلام ) است . و سپس مىافزايد :
« و اين معنا را حديث ابن ماجه به تفصيل روشن كرده ، كه اسناد آن هم قوى است » . « 2 »
3 - حديثهاى صحيح مسلم دربارهء كسى كه مالها را مىپاشد
مسلم با اسناد خود در صحيح ، از جابر بن عبد اللّه آورده است كه گفت :
« رسول خدا ( صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم ) فرمود : در آخر امت من ، جانشينى خواهد بود كه مال را مىپاشد ،
هامش
( 1 ) - فيض البارى على صحيح البخارى ، ج 4 ، ص 44 - 47 .
( 2 ) - حاشيهء « البدر السارى الى فيض البارى » ، ج 4 ، ص 44 و 47 .