بر شخص باانصاف آگاه پوشيده نيست كه هر فصلى از فصلهاى اين حديث شريف ، دلالت بر شرافتى بسيار بزرگ و مقامى و الا دارد كه هيچيك از صحابه در آن مشاركتى نداشته و در هيچ يك از آنها به او نزديك نمىشوند .
در اين حديث از رسول خدا عليه وآلهالصلاة والسلام آمده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام را چنين مورد خطاب قرار داده است : « برايت بسنده است كه نسبت به من در جايگاه هارون نسبت به موسى باشى . » آنهم پس از بيان اين كه مىترسيد كه گروهى از امّت دربارهاش معتقد شوند به آنچه مسيحيان دربارهى حضرت عيسى عليه السلام گفتند ، و گرنه آن را مىفرمود ؛ بدين معنى كه ايشان حديث منزلت را جايگزين گفتهاى كه نفرمود ، قرار داد . آيا پس از اين جايى براى تشكيك كسى در دلالت حديث بر افضليّت مطلق به جا مىگذارد ؟ و آيا بر زشتىِ تأويلِ تأويل كنندگان و باطل بودن خرافات دشمنان براى شخص ناظرى ، شكّى به جا مىماند ؟
خلاصهء عبقات الانوار (حديث منزلت) (فارسى) — صفحة 678
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٦٧٨