« در اينجا كلامى دقيق است : رافضىها تمسّك جستهاند به حديث نبوى صلى الله عليه و آله :
تو نسبت به من در جايگاه هارون نسبت به موسى هستى . از سوى ديگر ، هارون در ميان همانند اين جمعيّت انبوه ، تقيه او را باز نداشت ، بلكه بر فراز منبر بالا رفت و حق را آشكارا گفت و مردم را به پيروى از خودش فراخواند و از پيروى غير خودش بازداشت .
پس اگر امّت محمّد صلى الله عليه و آله بر خطا و اشتباه بود ، بر على واجب بود كه مانند هارون عمل كند ، و بدون تقيه و ترس از منبر بالا مىرفت و مىگفت : از من پيروى و اطاعت كنيد ، و چون چنين نكرده ، دانستيم كه امّت بر صواب و درستى بودند . » « 1 » 7 - 19 . پاسخ نيشابورى به رازى
بطلان گفتهى رازى بر هر منتقد بينايى كاملًا روشن و واضح است ، ليكن برترى حق ، بعضى از بزرگان قوم را بر آن داشت كه به بطلان آن تصريح كنند . نظام الدين نيشابورى پس از نقل گفتار رازى ، به دنبالش مطلبى آورده است كه آن را باطل مىكند ، و اين متن سخن اوست :
« در اينجا اهل سنّت گفتهاند : شيعه به حديث نبوى صلى الله عليه و آله تمسّك جستهاند كه فرمود : « تو نسبت به من در جايگاه هارون نسبت به موسى هستى . » هارون در ميان چنين جمعيّت انبوه ، تقيه او را بازنداشت ، بلكه از منبر بالا رفت و به حق تصريح كرد و مردم را به پيروى از خود فرا خواند . پس اگر امّت محمّد صلى الله عليه و آله بر خطا و اشتباه بود ، بر على كرّم اللَّهوجهه واجب بود كه بدون ترس و تقيّه ، همان كُند كه هارون كرد .
شيعه مىتوانند بگويند : هارون به حق تصريح كرد و به دليل ناامنى ساكت شد .
لذا حضرت موسى عليه السلام آنگونه او را سرزنش كرد ، پس هارون عذر خواست به اين كه قوم مرا ناتوان كردند و نزديك بود به قتلم برسانند . به همين ترتيب نخست على از بيعت امتناع كرد ، امّا هنگامى كه كار رسيد به آنجا كه رسيد ، به درخواست آنان پاسخ مثبت داد . اين مطلب را تنها از راه بحث آورم نه براى تعصّب . » « 2 »
هامش
( 1 ) . تفسير رازى 22 : 106 .
( 2 ) . تفسير نيشابورى 4 : 567 .